24 Ocak 2012 Salı

551/DELİLERİ VELİ KABUL ETMEK!

                                                                        

            OSMAN TÜRKOĞUZ
            osmanturkoguz@gmail.com
            İzmir;23 Ocak 2012.

                                   SAYIN FATMA IŞIK KAYA;                                                                                                        Sizi haksız yere üzenlere, Benden:
                                      “Bir yalçın kayayız bu vahşet gede,
                                      Bize çarpan Lodos yeli kırılır.
                                      Çirkabızilletin dağılır, gider,
                                      Dizinize çıkmadan seli kırılır.
                                      Bize çifte atan Şaşkın eşeğin
Kendi çiftesiyle beli kırılır.”Adapte. Rh. İ.A.G.—    B.Atalay atışması.

                        HİÇBİR LÂĞIM, MUSTAFA KEMAL DENİZİNE AKAMAZ!
         Rahmetli Mehmet Akif Ersoy’un bu şiirini Mustafa Kemal’e hakaret için yazdığını söyleyen Zavallı Müfterilere: Şiirin yazıldığı zaman Mustafa Kemal tanınmıyordu bile. Sonra, Peygamberden nakillerle din aleyhtarlığını yürüten ruh hastası Sait’i Norsi’—Sait Okur—den başkası var mıydı o zaman.
         Okuyalım da hükmümüzü verelim.
                                               “Bünyamin Tosun “
“Lisân-ı pâk-i Nebî'den yalanlar uyduruyor: Sıkılmadan da "sevâb işledim" deyip duruyor!

Düşünmedin mi girerken şerîatin kanına? Cinâyetin kalacak zanneder misin yanına?

Sevâb ümid ediyor ha! Deyin ki nâmerde:"Sevâbı sen göreceksin huzûr-ı mahşe... rde!

Tepende gezdirecek ra'd-ı intikamını Hak Ki yıldırımları beyninde kaynayıp duracak.

Yakandan inmeyecek dest-i kahrı husrânın... Nasıl iner ki, önünden kaçıp da nîrânın,

Civâr-ı nûr-ı nübüvvette mültecâ bulsan; Bu türlü kurtuluş imkânı yok ya... Kurtulsan;

Şu izdihâmın elinden -ki belki bir milyarNüfûs-ı hâsiredir- kaçmak ihtimali mi var?

Bugün fesâdına kurban olan zavallıların Vebali boynuna yüklenmesin mi yoksa yarın?

Kolay mı ümmeti idlâl edip sefîl etmek? Kolay mı dinî hurâfât içinde inletmek?

Niçin Kitâb-ı İlâhî'yi pâyimâl ettin? Niçin şerîati murdâr elinle kirlettin?

Çıkıp tepinmeye yok muydu başka bir sâha?Nedir bu salladığın çifte, Kâbetu'llâh'a?

Herif! Şu millet-i mâsûmeden ne isterdin,Ki doğru yol diye tuttun, dalâli gösterdin!"

Mehmet Akif ERSOY

“Şimdi Said Nursi'nin Kürtçülük yönüne bakalım. "Said-i Kürdi Hazretleri'nin Sultan II: Abdülhamit'e kızgınlığının sebeplerinden biri de onun talimatıyla akıl hastanesine kapatılmış olmasıdır. Kürt Said Efendi karargâhından saygıda kusur edilmeden saraya getirildi… Abdülhamit Han o dönemde genç bir adam olan Said-i Kürdi hazretlerine dönerek:

"Evladım bir isteğin mi var?"
diye sordu.
"Evet, Doğu'da Kürtçe tedrisat yapan okullar istiyorum."
"Duyamadım bir daha sesli şekilde söyler misin?"

Sultan'ın huyunu bilenler onun kızdığını ve bir nevi susması için böyle konuştuğunu bilirler. Ancak Said-i Kürdi (sonradan Nursi) Hazretleri susmaz ve küstah bir edayla yüksek sesle bağırır
L Sıkı mı bağırması, adamı anırttırırlardı! Ostüzü.)

"Doğu'da Kürtçe tedrisat yapan okullar istiyorum!"

Sultan Abdülhamit görevlilere döner "Bu genci Toptaşı akıl hastalıkları tımarhanesine (hastanesine) götürün biraz dinlensin" der.
Böylece Said'i Nursi (Kürdi) Hazretleri akıl hastanesine kapatılır. Hem de padişahın emriyle." (Türkeli dergisi, Ocak 2005 s.106)

Said Nursi'nin akıl hastanesinde kalış süresi üç aydır.

Said Nursi, 31 Mart kanlı vakasının tertipçisi Derviş (!) Vahdeti'nin Volkan mecmuasında "Kürt eşrafından Said-i Kürdi adıyla yazılar yazdı.

Derviş (!) Vahdeti, İttihad-ı Muhammed'i Cemiyeti'ni kurarak "derneğin başkanlığına Peygamber Efendim iz’i getirdiğini" ilan etti.

Said-i Kürdi, "İki Mektebi Musibetin Şahadetnamesi ve Divan-ı Harb-i Örfi" isimli risalesinde: (Belgenin asli resmi Türkeli dergisi'nin Ocak 2005 sayısında yayımlanmıştır.)

"Ey Asurîler ve Kiyanilerin cihangirlik zamanında pişdar, kahraman askerleri olan aslan KÜRTLER! Beş yüz senedir, yattınız; yeter artık uyanınız sabahtır…" şeklinde "ebnayı cinsine" çağrıda bulunuyordu. (Bediüzzaman Said-i Kürdi, "İki Mektebi Musibetin Şehadetnamesi veya Divanı Harb-i Örfi" Tabi, Kürdizade; Ahmet Ramiz, İkbal Millet Matbaası, Vezirhanı (1327–1911/1912, İstanbul).”
         Kendi ağızlarından itirafları böyledir. Aslında; İkinci Abdülhamit’e dilekçe vermiştir. Van’da ya da Bitlis’te Kürtçe eğitim yapan adının da “Medinetüzzehra” olmasını istediği bir üniversite açılmasını istemiştir. Kürt Teali Cemiyetine girmiş, Derviş Vahdeti ile Volkan gazetesinde ve İttihadı Muhammedi Cemiyetinde çalışmıştır. İkinci Abdülhamit,31 Mart 1909–14 Nisan—İrtica ayaklanmasından sonra tahttan indirilmişti. Sait’iNorsi, önce ve onbeş sene müddetle Bahailik inancını sürdürmüştü. Risalelerindeki islama ve akla ters anlatımlar Çarlık Rusya’nın Bağdat Büyük Elçisi Prens Dalgorki’nin yazdırdığı Bahaîlikle ilgili risalelerin aynıdır. Bu Türklük ve Müslümanlık düşmanının İstanbul’da bulunduğu zamanlarda Rahmetli Mehmet Akif te İstanbul’daydı. Bu şiir onu tenkit etmek amacıyla yazılmıştır. Nereden mi biliyorum? Övünmek saymazsanız Nurculuk üzerine uzmanım. İnanmayanlar adresime bildirirlerse,783 sahifelik Nurculuk, Akla ve Mantığa Ters İslama Yaklaşım!” Adlı kitabımın bilgisayar yazılımını bedava kendilerine iletirim. PS: Akıllılar Usare kamplarına kapatıldığından beri Deliler Veli oldular, veliler de isim değiştirdiler.
 

21 Ocak 2012 Cumartesi

550/SENSİZLİK HÜZÜNÜM.

                                                               

         OSMAN TÜRKOĞUZ
         osmanturkoguz@gmail.com
         İzmir;21 Ocak 2012,

                   SENSİZLİK HÜZÜN!
         İşimde yağmur öncesi bir sıkıntı;
         Göğün sıkıntısı BANA yansımış.
         Gözlerimse Islak Yeşil gözlerim
         Çok uzakta bir ışığa takılmış.
         Aklımda SENİ bulduğum günün anısı;
         Yağmursa ha yağdı, ha yağacak;
            ÖNCE,DAMLA,DAMLA DAMLAYACAK,
             SONRA ORTALIĞI SELLER KAPLAYACAK.
         Belli ki anladı toprağın özlemini.
         Bir belirsiz sonsuza giderken dünya
         Ve Zavallı insanlar her şeyden habersiz.
         Ayda bir olsa da SENİNLE eleleyiz.
         Yıllarca biri birine susamış sanki
         Gözlerin gözlerimde aynı noktada;
         Ellerin ellerim olmuş, dudaklarınsa dudaklarım.
         Bin anlık mutluluktur tattığımız
         Su gibi akıp giden.
         SEN BENDE SENİ buldun,
         SENDE BENİ buldum BEN.

549/EVDE KEDİ DE YOK!

                                                                  
            OSMAN TÜRKOĞUZ
                   osmanturkoguz@gmail.com
                   İzmir;21 Ocak 2012.
                              TUTUKLANAN GENERALİN VE BİLİMADAMLARININ VE KAHRAMANLARIN YAKINLARI AĞLARKEN, ELBETTE BUZDOLAPLARI ŞARKILAR SÖYLEYECEKLERDİR!
                            EVDE KEDİ DE YOK!
         Bugünkü yorgunluğumu anlatamam. Kan şekerini ölçen eski Amerikan yapımı alet, artık üretilmiyormuş. Yüz adet kan ölçme çubuğu da elimde kalmıştı. Başvurmadığım tek yer, eczanenin duvarı kalmıştı. Eve geldim, bilgisayarımın başında içim dalmıştı. Eşim Sayın Hamret Han’ım telaşla seslendi:
         “Osman Bey, kedi mi getirdin eve? Mutfakta ahenkli ve mırıltılı bir ses var?”Deyu sorduğunda beni bir gülmek tuttu ki sormayınız: Han’ımın dellendiğimi sandı.
         “Buzdolabının türküsüdür! Yeni yargı deformunda, buzdolapları icraca tutuklanmayancığını duymuş olmalı!” Dediğimde; O,söylenerek mutfağa gitti. Duyduğum kadarı ile:
         “Tutuklanacak generaller ve Genelkurmay başkanlarımız çokkk!” Diyordu.

20 Ocak 2012 Cuma

548/KUTSALIM OLMAK!

                                                                                

         OSMAN TÜRKOĞUZ
         osmanturkoguz@gmail.com
         İzmir;20 Ocak 2012.

                   KUTSAL BİLDİM SENİ!
         Atamam SENİ gündüzümden, gecemden,
         Kutsal bildim SENİ, Vatan gibi, Namus gibi,
         Tanrı gibi.
         Atamaman SENİ kalemimin ucundan.
         Atamam SENİ anılarımdan  ve gönlümden;
         Öleceğim güne kadar, doğduğum günden beri.

                   BİR ŞARKINA NAZİRE!
         “Bensizse sabahların, yoksam gecelerinde;”
         Bakışların buz tutuyorsa yalnızlığından;
         Kuruyorsa dudakların, yaşlar yeşertmişse gözlerini,
         Beklemelisin diyorum ve  mutlaka geliyorum.
         Bir mezarda yatıyorsan bensiz,
         Kurtarıcı eller bekliyorsan da,
         Kahrediyorsa bomboş yolar ve bensizlik SENİ;
         BEN dolu anılar gözlerindeyse hâlâ,
         Üzülmene ne gerek bekle geliyorum sevdiğim.
        
        
 

547/HER MEVSİME BİR ŞİİR!

                                                                     
OSMAN TÜRKOĞUZ
                   osmanturkoguz@gmail.com
                   İzmir,19 Ocak 2012                                                                                                                                                                                                                  BİLE, BİLE ÖLMEK!

                   SENİNLE doğdum,
                   SENİNLE yaşadım;
                   SENİNLE güldüm.
                   SENİ yitirdiğim gün, inan ki ölürüm.

                                               BAHARDA YAŞAMAK
                        Baharlar yaşıyorum, gözlerine baktığım zaman;
                   Kelebeklerin olsun çiçekler, ağaçlar da kuşların.
                   Ben  çiçeksiz ve ağaçsız kaldığıma üzülmem,
                   Baharları yaşıyorum gözlerine aktığım zaman.

                                      SEN BANA GELİNCE
                   Neşesi gelir gönlümün SENİ görünce;
                   Karanlık günlerime güneşler doğar,
                   Ellerin ellerime deyince.
                   Gözlerindeki sonsuz sevdayla
                   Renklenir dünyam, renklenir yaşam,
                   Karanlık akşamlarımda SEN bana gelince.
                   Mevsimler gelir gözlerinden,
                   Mevsimler gider gözlerine nefesin nefesime değince.
                                      DOYAMIYORUM SANA
                   Sigara diye içiyorum SENİ//Tüketemiyorum yine de özlemlerimi.
                   Dumanını çekiyorum hücrelerime//Yine de doyamıyorum SANA.   SANA doymam ne mümkün//bir yaşam boyu olsaydım SENİNLE//Sigara yerine içseydim SENİ//Acep doyar mıydım SANA?//
                   Yoksa tüketir miydim kendimi?

 

546/YOKLUĞUNLA AĞLAMAK!

                                                                 
OSMAN TÜRKOĞUZ
         osmanturkoguz@gmail.com
         İzmir;19 Ocak 2012.
                  
                   YOKLUĞUNLA AĞLAMAK.
         Bir şey var şuramda, büyüdükçe büyüyen;
         Gün geçtikçe durmadan BENİ SANA bağlayan.
         Bir şey var şuramda bazen kuş kadar canlı,
         Bazen sinirli bir aslan, ah! Yine SEN, yine de SEN.

            Bir şey var şuramda sesinle canlanan,
         Özlemlerle, ayrılıklarla dağlanan.
         İçimde bir çocuk sesi duyarım, ürperirim,
         Söyler misin BANA, içime mi girdin SEN?

         Bir şey var şuramda SEN! SEN diye ağlayan,
         Bir şey var şuramda BENİ bensiz bırakan.
         Bir şey var yüreğimde yokluğunla ağlayan.
         Bir şey var şuramda BENİ BANA bağlayan.


        
    

17 Ocak 2012 Salı

545/LAVOİER'İN KAFASI!

                                                                      
                                 LAVOİSİER’İN KAFASI

            OSMAN TÜRKOĞUZ
         osmanturkoguz@gmail.com
         17 Ocak 2012.
                            İnternette bir yazımı ararken, benden alınarak Google taşınmış alttaki yazıya rastladım. Birden çok eski senelere gittim: Besençon, Fransız yolu 28 numarada oturan arkadaşım J.Claute Pffelman’ın bir anlatımı aklıma geldi.14 Temmuz töreninde bir Fransız İstihkâm alayı, tören alanındaki yerini almıştı. Alay Komutanı gür bir sesle alayına sola dönüş komutu verdiğinde, alayın yarısı sağa, yarısı da sola dönmüştü. Bu durum genel bir gülüşmeye de neden olmuştu. Arkadaşım bana dediydi ki:”Bay Türkoğuz; Fransız subaylarının başlarını kesseler hiç birisi sepete düşmez, havalanırlar!” Neden dediğimde de:”İpleri kesilen balonların yere düştüğü görülmüş müdür. İçleri boş olan şeyler yer çekimine tabi değillerdir!”O zamandan beri derin bir merak içersindeyim: Kafaları hurafelerle dolu olan bizim Atatürk, Çağ ve Türklük düşmanlarının kelleleri Arabistan’a doğru mu; yoksa Amerika’ya doğru mu havalanırlardı! Merak bu ya!
         O eski yazımı aynen sizlere de iletiyorum.
         “LAVOİSİER' İN KAFASI”
Kimya biliminin dehası Lavoisier' in, asıl eğitimi
Hukuk'tu ve Paris Barosu''na kayıtlı bir avukattı. Bilimsel
Gözlem ve yorum üzerine yaptığı konuşmaları nedeniyle bütün dünyada ün
Kazanmıştı. Kimya bilimini reddeden yobazları gösterip
"Bu kelleler hiçbir şeye yaramaz" dediği
İçin tutuklandı. Aynı gün yargılanıp, giyotinle ölüme mahkûm edildi.
Lavoisier; matematikçi Lagrange' i çağırdı ve
"kafam sepete düştüğünde gözlerime bak. Eğer iki kere göz kırparsam; insanın
Kafası kesildikten sonra bir süre daha beyin düşünmeye devam
Etmekte  demektir". Dedi
Lavoisier' in kafası kesildi, sepete düştü ve gülerek iki kere göz kırptı.
Matematikçi Lagrange diyor ki:
"Lavoisier' in son saniyedeki ispat arayışı, bilimselliğin
Yüzyıllar sürecek meşalesidir.
Ama o yobaz kafalar asırlarca karanlıkta sürünecekler, insanlığı da süründüreceklerdir." 
"Hayatta en hakiki mürşit ilimdir. Onun dışında mürşit aramak Gaflettir, Dalalettir, Cehalettir “PS:( Günümüzde İHANETTİR) Ostüzü.
Mareşal Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK

 

544//BİR GÜN ELBETTE

                                                                 


         OSMAN TÜRKOĞUZ
         osmanturkoguz@gmail.com
         İzmir;18 Ocak 2012.

                       BİR GÜN ELBETTE!
         Veda için boynuma sarılıp ta ağlama;
         Döktüğüm gözyaşları her ikimize yeter.
         Yalnızlığın derdiyle kara yazma bağlama;
         Bir gün gelir, görürsün ayrılıklar da biter.

         Bahçendeki yapraklar sararsa birer, birer;
         Açan çiçeklerde gör SANA tutkunluğumu.
         Boğmasın sakın SENİ yalnızlıkla kederler,
         Paylaşacağız bir gün özlenen mutluluğu.
   

543/KULLUĞA ÖVGÜ!

                                                                        
         OSMAN TÜRKOĞUZ
         osmanturkoguz@gmail.com
         İzmir;18 Ocak 2012

                   KULLUĞUMA ÖVGÜ!
         Sınırsız bir sevgi kul etti BENİ,
         Hüzün’ümün saçlarına, gözüne.
         Gönlüme Tanrısal ilhamlar verdi,
         İnsanlık sevgisi sundu özüme.

         Gönlüm kelebekti çiçek beğenmez,
         Ruhta eylenmezdi, tende eylenmez;
         Güzel beğenmezdi, çirkin beğenmez,
         Hüzünüm kendine kul etti BENİ.
        
         Kabına sığmayan bir ruhum vardı,
         Durmadan, bıkmadan bir şey arardı.
         Gönlümde anılar soldu, sarardı;
         Yemyeşil gözüne kul etti BENİ.

         Hiçbir yerde durmaz idim, koşardım;
         Sevda nedir bilmez idim coşardım.
         Hüznüme rastlayınca aniden
         Dal fidan boyuna kul etti BENİ.

         Yakın etti sevda ile acıyı,
         Doldurdu gönlüme bin bir sancıyı.
         Onda buldum sevda denen bacıyı;
         Bir anlık görüşe kul etti BENİ.

         Çayır oldum, çimen oldum kurudum,
         Onda coştum,onda yandım,duruldum.
         Her sözüne, her haline vuruldum;
         O Yüce ruhuna kul etti BENİ.

         Elleriyle okşar idi saçımı,
         Dizlerine koyar idim başımı.
         Ağarttı sevdadan siyah saçımı,
         Saçının tellerine kul etti BENİ.

         Dudağında erim, erim eridim;
         Özlemiyle yataklara serildim.
         Tanrımın hükmüyle ona verildim;
          Kendi hükmüne kul etti BENİ.


        

        



        
        

16 Ocak 2012 Pazartesi

542/SENİNLE YALNIZLIK!

                                                                            

            OSMAN TÜRKOĞUZ
         osmanturkoguz@gmail.com
         İzmir;16 Ocak 2012,

                   SENİNLE YALNIZLIK!
                                   BEN, SENİ her şeyden önce tanıdım/
                                   Duamdan sonra, âmindir adın!
         Yalnızlık Tanrısal bir yüce duygu;
         Düğüm, düğüm uzanıp SANA bağlanan.
         Yalnızlık içimde sonsuz bir tutku,
         Sonu da, başı da SENLE dağlanan.

         Yalnızlık içimde bir garip türkü,
         Güftesi, bestesi SENLE sonlanan.
         Yalnızlık içimde bir sevda yurdu,
         Tapusu, senedi SANA dayanan.

         Yalnızlık içimde sürekli yazdır,
         Ne alsam, ne versem hepsi de azdır.
         Gönlümde sürekli sonsuz niyazdır,
         Çaresi, dermanı SANA bağlanan.

         Yalnızlık içimde sürekli kıştır,
         Yolları yokuştur, sonu yokuştur.
         Gelsen de eritsen buzları tümden
         SENİNLE bir olmak bilsen ne hoştur.

İzleyiciler

Blog Arşivi