22 Temmuz 2016 Cuma

2029/RÜŞVETİN ANATOMİSİ-3'ÜNCÜ BÖLÜM.


             TC.                                                                                                                                                                                        

OSMANTÜRKOĞUZ                                                                                                                                                           osmanturkoguz@gmail.com                                                                                                                            TV,Çeşmealtı,22 Orakayı 2016.

                              RÜŞVETİN ANATOMİSİ:--3—

                 BİREYLERİN VE TOPLUMUN ÇÜRÜMÜŞLÜĞÜ,

             “Osmanlı İmparatorluğunun dış yağma ve soygun gücü zayıflayınca,ülke                  içine RÜŞVET OLARAK DÖNMÜŞTÜR?! İslamda DA RÜŞVET,GAİMET VE YAĞMANIN İÇERİDEN TEMİN ARACIDIR.DIŞ KATLİAM ZEVKİ DE,İÇERİDEKİ ÖLDÜRMELERLE  TADMİN EDİLİR?!                                                                                                                                                                                                                                                                     Kurt Stanhaus, Rüşvetin Anatomisi, Sanders Yayını.

         Osmanlının son dönemlerindeki rüşvet olaylarını dinleyenler,”çöküntü nedeniyle olabilir?!”Diyorlar.Rüşvetin çöküntü ve möküntü ile bir bağlantısı yoktur.Şimdi,bir de Osmanlının başlangıcına gidelim.Yıldırım Bâyezıd zamanında,Veziriazamdan kaynaklanan bir ahlakı çöküntü yaşandı.Rüşvet aldığı söylenen 80 Kadı’nın yakılmasını emreden Bâyezıd,bu kararını uygulamaya koyamadı,çünkü rüşvetçilerin koruyucusu  Vezirazamdı?! “Tarihlerde, azim ve irade sahibi, cesur, cevval, mert, dobra, dobra konuşan bir kimse olarak zikr edilen Yıldırım Bâyezid, ayni zamanda dindar bir kimseydi. Mizaç itibariyle sert, hırçın ve inatçı olan Yıldırım Bâyezid, Sırp prensesi ile evlendikten sonra, Vezir-i Azam Ali Paşa’nın da tevsikiyle içkiye baslar. Bu sefahat ve işret hayati zamanla saray muhitinden dışarı taşarak kitleye de sirayet etmekte gecikmez. Özellikle ikbal ve mevki hırsı iliklerine kadar islemiş olan Vezir-i Azam Ali Paşa, kendine uydurduğu arkadaşları ile gerek devletin adalet ve insaf töresine, gerek politika ve cemiyet gidişatında hayli gedikler açti. Bu sebepledir ki, memlekette meydana gelen ahlâkî çöküntü, zamanla kadıların bile rüsvetle iş görmesine sebep olmuştu. Nitekim Hoca Saadeddin Efendi'nin ifadesine göre (Tâcu't-Tevârih, I, 139-140) Osmanlı tarihinde "kadiyân-i fi'n-nâr" diye tarihlere geçen hadise, insanların can ve mali üzerinde geniş bir tasarruf yetkisine sahip olan ve günümüz ifadesiyle yargıç denen kadıların, adalete göre hüküm etmemeleri yüzünden Sultan Bâyezid tarafından yakılmak suretiyle cezalandırılmalarının istenmesi hâdisesidir. Gerçekleşmeyen ama düşünülen bu hadise bize, Bâyezid'in adalet anlayışına ne kadar önem verdiğini gösterdiği gibi, onun ne kadar dindar bir kimse olduğunu da göstermektedir. Gerçekten onun, Ali Paşa’nın igva ve tesiri ile sadece kendi şahsi ile ilgili yaptığı bazı islerden ve içkiden tamamen tevbe ettiği, bir daha içki âlemlerine katılmayacağını belirterek söz verdiği, tarihî kaynaklardan anlaşılmaktadır. Nitekim Sükrüllah (Behcetu't-Tevârih, 57) gerek adalet anlayışı, gerekse bu içki meselesine temasla söyle der:

         "Yeniden adalet gösterdi. Kadıları topladı. Onların kıyıcılıklarından soruşturdu. Taaddiden, şeriata aykırılıktan, rüşvetten özge nesne bulmadı. Kimden, şeriata aykırı nesne almışlarsa ödenmesini buyurdu. Onların terbiyesini verdi. Azli gerekeni azletti. Halk, ülkeler alanın yüksek adalet ve şefkatini isitince ekim biçimleri, is güçleri ile yurtlarını şenlendirmekle uğraşır oldular…” İkinci Sultan Mehmet zamanında, Veziriazam Çandarlı Halil Paşa Bizans’tan rüşvet aldığı iftirası ile boğdurulmuştur. Bence, bu olay devşirme ve dönme vezirlerin bir ayak oyunudur. Ben, Çandarlı Kara Halil Paşanın, Bizansın balıkların içine sakladığı rüşvet altınları aldığına inanmam. Devşirme ve kul sistemine dayalı Osmanlı yönetimi, Çandarlı adlı bir Türk ailesinin yönetime egemen olmasını salt hanedan çıkarları ile bağdaştıramamıştır. Bir de Çandarlı Kara Halil Paşa İkinci Mehmedin iki defa tahttan indirilmesine sebep olmuştu. Şimdi İkinci Mehmet dönemini hicveden ünlü bir şiiri okuyalım. Osmanlı dönemindeki haksızlıkları ve sömürüleri yaşayan, Trabzon’a görev yerine giderken, kendisi de bir temiz dayak yiyerek servetini Eşkıyaya kaptıran Kadı Şeyhi/1371-1439/Harname, Eşek öyküsü, adlı şiirinde bu durumları ne güzel vurgulamış: ? Fatih Sultan Mehmet Devrinde; EŞEK, ÖKÜZLERE ve ÖKÜZLÜĞE imrenirmiş. Kuleli Asker Lisesinde Türkçe dersimizde, Harname’yi ders olarak okumuştuk:

                   “Bireşekvaridizaifünizar,”                                                                                                                         Yük elinden kati şikeste vü zar.                                                                                                                                                                                                                        Gâh odunda vü gâh suda idi.                                                                                                              Ol kadar çeker idi yükler ağır                                                                                                            Ki teninde tüy komamıştır yağır.                                                                                            Kargalar derneği kulağında,                                                                                                      Sineğin seyri gözü yağında.                                                                                             Arkasından alınca palanı,                                                                                       Sanki it artığıydı kalanı.”Bu durum, eşeğin hali pür melali. Şimdi bir de Öküzlerin hallerini görelim, nicelermiş:

                    “Gördü otlukta yürür öküzler,”                                                                                   Odlu gözleri, ger’li göğüsleri,                                                                                                    Sömürüp öyle yerler otlağı.                                                                                                                   Ki kılın çekecek damar yağı.                                                                                                   Boynuzu kimisinin ay gibi;                                                                                                            Kiminin halka, halka yay gibi.                                                                                                        Yöğrüşüp kim vurur avaze,                                                                                                  Yankulanırdı dağ u darvaze.                                                                                                           Har’ı miskin eder iken seyran,                                                                                                    Kaldı görüp sığırları hayran.                                                                                                                Ne yular derdi ne gem-i palan;                                                                                                              Ne yük altında hasta vü nalân.

                   Eşek, Öküzlerin hallerine bakar, bakar da:                                                                                                     “Bizi ger arpa ok u yay etti,”                                                                                                              Bunların boynuzunu kim ay etti?”Der, kendi kendine.                                                   Sonra da, kendi, kendine nice ulu muhakemeler yapar ve aniden öküzler gibi Gökekin tarlasına dalar. Dalar amma, sonucunu da hiç beklemez. Ekinin sahibi hışım gibi yetişir, tarlasının haline bakarak eşeği dövmeye başlar. Dövmekle de hırsını alamaz ve:                                                                                                                       ”Yüreği soğumadı sövmek ile,”                                                                                        Olamadı eşeği dövmek ile,                                                                                              Bıçağını çekti kodu ayruğunu,                                                                                        Kesti kulağını vü kuyruğunu.                                                                                                       Kaçar eşek acıyarak canı,                                                                                                                 Dökülür yaş yerine kanı.”Daha sonra da Eşeklerin Pirine rastlar.                  ”Uğrayıp geldi Pir Eşek nâgah,                                                                              ”Sordu halim, kaldı dert ile ah!”                                                                             “Yalvarıp, inleyip dedi:-Ey pir!”                                                                                                       “Hali rubah bigi pür tezvir”                                                                                                               “ Batıl isteyip haktan ayrıldım,”                                                                                      ”Boynuz umdum kulaktan ayrıldım…”Öküzler, hazır yiyicileri, eşekler te yük altında dayakla inleyenleri sembolize etmektedir. İşte Müslüman Osmanlı toplumunun hali.”                                                                                                                          Eyeri kaltağ Osmanlı,”                                                                                            “Şalvarı Şaltağ Osmanlı,”                                                                                          ”Ekende yok, biçende yok,”                                                                                             ” Yiyende ortak Osmanlı… “

Osmanlıda Rüşvetçi denilince, Birinci Süleyman’ın Damadı ve Sadrazamı Sırp Rüstem Paşa’yı unutmamak gerekir. Onun rüşvetten elde ettiği ve terekesine yansımış olan servetinin bir listesini sunacağım ve yine de, Yiğitliğinden! Dem vuracağım?!Erzurum’a 5000 altın rüşvetle atadığın valinin 5000 altın göndermesi üzerine:”Olamaz,Erzurum fakir bir vilayetimizdir.Halkı 5000 altını kaldıramaz;3000 altın iade edile…”Deyu mektup gönderir ol valisine?!Hani,Halep valisi Balta Sikli Bekir!Paşanın rüşvet savunması da yabana atılır cinsten değildir.Onu da bu arada yazıverelim:Halep valiliğini rüşvetle satın alan Vali Paşa,Halep şehrini ve çıvarını rüşvetle tarumar eder.Ayaklanan Halep halkı Paşanın sarayına dayanır.Vali Paşa,sarayının balkonuna çıkarak eydürür:”Ey Cemaati Müslimin,rüşvete dayanamayıp Huruç aleyh sultan suçunu işlersiz?!Bendeniz Dört boş teneke ile Haleb’e gelerek,sayenizde Üçbuçuk tenekemi doldurdum.Şimdi,beni buradan sürdürürseniz,yerime gelecek Vali Paşa,Sekiz boş teneke ile gelüp,sizi daha da perişan ve sefil eder.Şunun şurasında yarım tenekecik altın kaldı,biraz dişinizi sıksanız…?1”Halk Vali Paşanın bu sözünü alkışlarla karşılayarak,”ne akıllı ve vicdanlı Paşaymış bizim Vali Paşamız!”Diyerek dağılır.15 senedir dolmayan teneklerden vaz geçtik,denizleri gemilerle dolduracaklar gibi…Osmanlıda,devlet memuriyetleri en çok para verenlere satılırdı.Bu  işlere Padişahlar,İntikamcı Dönme ve  Devşirme Sadrazamlarca alıştırılmıştır.Damat Rüstem Paşanın Kardeşi,Sinan Paşa da Veli !Beyazıt’ın damadı olan bir hırsızdı…Şimdi de gelelim Sadrazam ve dahi Damad’ı Şehriyari Zülcelal Sırp Rüstem Paşa Hazretlerine.Fuzuli’den başlayarak,Avusturya imparatorluğunu İstanbul Elçisi Baron Bousbecg’e /1555-1562/varalım:

Fuzuli,1483-1556,tarihleri arasında Irak’ta yaşamış, Türk-Azeri Edebiyatının en büyük şairidir. Asıl adı, Mehmet bin Süleyman’dır. Yol genişletmek bahanesiyle, mezarı Saddam Hüseyin tarafından yerle yeksan edilmiştir. Bu ünlü Türk Ozanın “Şikâyetnamesi’”ni bilmeyenimiz yok gibidir. Bazılarımızca bir cümlesi, bazılarımızca da iki cümlesi terennüm edilir. Birinci Süleyman,1534tarihinde Bağdad’ı fethedince, ona kasideler yazmış, Birinci Süleyman da kendisine Bağdat Evkaf gelirinden Dokuz Akçe maaş bağlamıştır. Bu maaşını bir türlü alamaması nedeniyle, Nişancı Celalzade Mustafa Çelebi’ye ünlü şikâyetnamesini yazmıştır. Bir türlü maaşını alamadan,1556 tarihinde sefalet içinde, Vebadan ölmüştür. Ünlü Avusturya Büyük Elçisi baron Bousbecg te 1555 tarihinde İstanbul’a görevli olarak gelmiştir. Elçinin gözlemlerinin hiç te iyi olmadığını Viyana’daki dostlarına yazmış olduğu mektuplardan öğrenmekteyiz. İlk önce, üşenmeden Fuzuli’nin Osmanlı İmparatorluğunun iç yüzünü gösteren Şikâyetnamesini okuyalım. Kendisine bağlanan Dokuz akçelik maaşını almak üzere Evkaf’a giden Fuzuli, Evkaf memurlarıyla arasında geçen konuşmayı şöylece hikâye eder:

“Selam verdim, rüşvet değildir deyü almadılar. Hüküm gösterdim, faidesizdir deyü mültefit olmadılar. Eğerçi zahirde suret-i itaat gösterdiler, amma zeban-ı hal ile cevap verdiler.”Cem-i sualime cevap verdiler.”

“Dedim:”Ya eyyüh-el-eshab! Bu ne fiil-i hata veçin-i ebrudur?”Günümüz Türkçesine göre okuyalım:

 “Selam verdim, rüşvet değildir diye almadılar. Hüküm gösterdim, faydasızdır diye iltifat etmediler. Gerçi görünürde itaat eder gibi davrandılar ama bütün sorduklarıma hal diliyle karşılık verdiler.

Dedim: - Ey arkadaşlar, bu ne yanlış iştir, bu ne yüz asıklığıdır?

Dediler: - Bizim âdetimiz böyledir.

Dedim: - Benim riayetimi gerekli görmüşler ve bana tekaüt beratı vermişler ki ondan her zaman pay alam ve padişaha gönül rahatlığı ile dua kılam.

Dediler: - Ey zavallı! Sana zulüm etmişler ve gidip gelme sermayesi vermişler ki, daima faydasız mücadele edesin ve uğursuz yüzler görüp sert sözler işitesin.

Dedim: - Beratımın gereği niçin yerine gelmez?

Dediler: - Zevaittir, husulü mümkün olmaz.

Dedim: - Böyle evkaf zevaidsiz olur mu?

Dediler: - Asitanenin masraflarından artarsa bizden kalır mı?

Dedim: - Vakıf malın dilediği gibi kullanmak vebaldir.

Dediler: - Akçamız ile satın almışız, bize helaldir.

Dedim: - Hesaba alsalar bu tuttuğunuz yolun fesadı bulunur.

Dediler: - Bu hesap, kıyamette sorulur.

Dedim: - Dünyada dahi hesap olur, haberin işitmişiz.

Dediler: - Ondan dahi korkumuz yoktur, kâtipleri razı etmişiz.

Gördüm ki sualime cevaptan başka nesne vermezler ve bu berat ile hacetim kılmağın reva görmezler, çaresiz mücadeleyi terk ettim ve mey'us ü mahrum guşe-i uzletime çekildim.”Şimdi de okuyalım Bousbecg adlı Sefiri Kebiri:

                “Hakikatte, Türklerin yanına gitmek isteyen bir adam, hududu geçer, geçmez, kesenin ağzını açmaya ve memleketi terk edinceye kadar onu hiç kapatmamaya ba hazır bulunmalıdır. Orada bulunduğu müddetçe, etrafa para serperek bunların boşa gitmiş olması için dua edecektir…” Viyana Mektupları, S.38,

      “Türklerin istihkar avazeleri her taraftan yükseliyordu. Kendilerini dünyanın hâkimi olduklarını söyleyerek iftihar ediyorlardı. Artık İspanyolları da yendikten sonra, korkacakları hangi düşman kalıyordu. İyi tanıdığım yüksek rütbeli bir türk subayı sefere katılmıştı. Napoli donanmasının komutan ya da kıral sancağı onun eline düşmüştü. İmparatorluk kartalının üzerinde bütün İspanya vilayetlerinin armaları bu sancakta görülüyordu. Bunu bir armağan olarak Süleyman’a taktim etmek niyetinde olduğunu öğrenince, buna engel olmayı ve sancağı elime geçirmeyi bir vazife bildim. Kendisine iki ipekli esvap hediye göndererek sancağı almakta zorluk çekmedim. Bu suretle Beşinci Charles’ın şerefli bayrağının hezimetin sürekli bir anısı olarak kalmasına engel oldum…”Viyana Mektupları, s.228.

“Rüstem, her zaman ters ve anifti, sözlerinin bir emir gibi telakki edilmesini isterdi. Siyasal ahval ve şeraitin ne merkezde olduğunu ve Sultanın ilerlemiş yaşının neye lüzum gösterdiğini pekâlâ bilirdi. Fakat fiiliyatta ya da sözde azıcık mülâyemet ibraz edecek olursa hasislik sevkiyle böyle davranmış gibi görünmekten korkardı. Çünkü Sultan onun rüşvet aldığından kuvvetli surette şüpheleniyordu.”S.G.E. S.145.”Sizin fikriniz nedir? Bousbeck’in birkaç defa teklif etmiş olduğu şartlara Sultan’ın muvafakatini alırsam sözünü tutar mı? Vaadettiği hediyeleri bana verir mi dersiniz? Dedi. Tercüman, vaadettiğim hediyeleri vermekten geri kalmayacağıma hiç şüphe etmediğini cevaben bildirdi. Rüstem:”Git evine sor ona!”Dedi.”Şimdi yanımda, her türlü ihtimale karşı 5000 Duka altını var ki 6000 Kuron’a eşittir. Bu parayı tercümana verdim ve Rüstem’e bunun iyi niyetimin bir delili olduğunu ve ilk taksidi oluşturduğunu söylemesini rica ettim. Üst tarafı, iş bitirildiği zaman verilecekti. Çünkü daha büyük bir para vaadetmiştim…” S.G.E. S.246.Bu iş ne işi biliyor musunuz? Kanuni’nin Damadı ve Sadrazamı, Kanuni’nin bir boş zamanını yakalayarak, Osmanlı İmparatorluğu aleyhine ve Avusturya İmparatorluğu lehine bir sulh antlaşması sağlayacaktı… Verilen ilk taksit ile elçiliğin bir yıllık gideri karşılanırmış. Şimdi de, Sadrazam Rüstem Paşa ile Sadrazam Ali Paşa’nın Bousbeckçe yapılan karşılaştırmasını okuyalım:”İki Paşanın, Ali ile Rüstem’in ahlakları ve zihniyetleri hakkındaki farktan bahsediyordum. Ali, bütün hayatında murdarlık şaibesinden temiz kalmıştı. Onun için, gösterdiği nezaket ve kolaylığın Sultan tarafından takbih edilmesi ihtimalinden hiç korkmazdı. Rüstem, daima haris ve hasis bir adamdı. İlk önce kendi çıkarını ve servetini düşünürdü…”S.G.E.S.247-248.Rüstem Paşanın terekesini yazmadan önce,Rüstem Köpeği ve Papaz kızı Raksalon’un ayak oyunları ile,bizzat Kanuni!Tarafından öldürülen yiğit Mustafa’dan söz edeceğim.Öyle ya,koskocaman bir imparatorluğu yıkmak kolay mı’? Şehzade  Mustafa’nın sırtına baltasının tersi ile vurup, çelme takarak düşürüp öldürenlerden Zalmahmut adlı Hain,  bu görevi nedeniyle, Birinci Süleyman’dan almış olduğu bahşiş ile İstanbul Aksaraya adı ile anılan bir cami yaptırtmıştır. Bence hemen yıkılması gerekir. Damad Rüstem Paşa’nın, milliyetinin saptanması için varsın tarihçilerimiz uğraşa dursunlar! O yapacağını yapmış, Osmanlı İmparatorluğunun yıkılma sürecine girmesini de başarı ile tamamlamıştır. Acemioğlanları Ocağından Sadrazamlığa yükselmesini bilmiş, bir Rus Papazının kızı olan Raxsalon/HÜRREM/ ile birlikte çevirdiği entrika ile de Şehzade Yiğit Mustafa’yı katil Bunak Birinci Süleyman’a öldürtmüştür.”Memuriyetleri bir rüşvet pişkeş mukabili satma usulünü de bir kural olarak satma geleneğini de Rüstem Paşa vazetmiştir. Vakıa devlet hazinesi dolmuş, fakat bu Osmanlı İmparatorluğunu duraksamaya, sonra da inhitata sevk eden suiistimallerden biri olmuştur. Rüstem Paşa, devlet hazinesine müsavi olarak, kendi servetini de, hiçbir sadrazama nasip olmayan bir dereceye çıkarmıştır. Bu arada, devlet hazinesine girmesi icap eden bazı meblağları da kendi servetine eklediği anlaşılmakta ve bazı eşhasın kendisine rüşvet verdiği hakkında Kanuniye müteaddit ihbarlar yapıldığı da görülmektedir. Zevcesine günde 2000duka gelir sağlayan Rüstem Paşa’nın sayısız akar’ı Bursa’da ipek dokuma tezgâhları, Clissa’da tuzlaları vardı…”İslamAnsCilt.9,s.801.                                                                                                            Osmanlının en Büyük Padişahı İkinci Mahmut gelene kadar, ne memur maaşı vardı ne de memurlar ve yurttaşlar için bir ceza yasası vardı. Moltke, Paşaların ve Hüsrev Paşanın mutlak gücünü anlatır. Osmanlıda hiçbir kimsenin yarın ve yaşam güvencesi de yoktur. Sınırsız yetkileri olan Sadrazamın da güvencesi yoktur. Padişahın bir emri ile onun da kafası kesilir ya da boğulur ve tüm mallarına da el konulurdu. Osmanlı’da, yarın güvencesi olmadığından çalmanı, çırpmanın ve rüşvetin nedenlerinden birisi de burada saklıdır. Sonradan, Romalıların yaratmış olduğu Vakıf kurumları, bir güvence olmuştur. Vakıf malları Allahın olduğundan Vakfa ilişilemezdi. Sonradan ZÜRRİ VAKIFLARLA, vakıf kuranlar, gelecekteki nesillerinin güvencelerini de garantiye almışlardır. Hırvat asıllı, padişah damadı olan devşirme gelişmemiş vücutlu Rüstem’in hırs ve tamahının çok gelişmiş olduğunu görebiliyoruz. En iyisi mi biz yine de Ünlü İbrahim Peçevi’nin, Peçevi tarihine başvuralım. İbrahim Peçevi, Kanuni’den bahsederken, Vakanüvis geleneği, epeyce yağ yakıyor. Ünlü İbn’i Haldun:”Herkes faziletten dem vurur, padişahlar bile yağcılıktan hoşlanır! Diyordu.

“Mutlu devrinde—Kanuni’den söz ediliyor—Rüşvetin adı ve sanı da yoktu. Rahmetli Rüstem Paşa Sadrazam iken, kamuda bu suç ile töhmet altında kalmıştı. Ama aldığı da Anadolu, Şam ve Mısır eyaletleri gibi yüksek beyliklerden aldığı Dört-Beş bin altın kadar bir paradan ibarettir. Onbeş yıl oyunca Beylerbeyliği elinde bulundursa da, kendisinden bir şey istenmez, azledilmekten de korkmazdı. Çünkü aldığı bu rüşvet değil, ancak bir armağandı. Hatta, Rahmetli Ali Efendi tarihinde—Künhü’l-Ahbar---bunu hoşgörü  yollu; bu kez Erzurum Beylerbeyi, ona Beşbin altın hediye göndermişti:”Erzurum’un buna gücü yetmez diye bu paranın Üçbinini geri göndermişti.”Sözlerini yazmış.”Peçevi Tarihi, Prof.Dr.Zeki Sıtkı Baykal,s.13.

“Rüstem Paşa kölelikten gelme olup,Hırvat soyundandır.Gerçi vücut yapısı bakımından o kadar gösterişli değildi,ama akıl,düşünce ve hizmetleri,olgunluğu,ince terbiyesi,dindarlığı ve haramdan kaçmasıyla Padişah katında büyük bir saygı ve sevgi kazanmıştı.Bu devlette rüşvetçiliği  başlatan kendisi olduğu halde;hediyesi deftere bir kez kaydolan mansıp sahipleri artık bir daha işten çıkarılmazdı.Kendisi,rüşvetçiler arasında en çok insaf sahibi olanlardandı.Anlatıldığına göre;bir gün,Erzurum Beylerbeyi,at parası olarak Beşbin altın armağan gönderir.Rüstem Paşa ise,Üçbin altını alır,İki binini geri çevirir.”O mansıbın bundan fazlasına gücü yetmez”?!Der.”Rüstem Paşa’nın hayat ve hayır işleri için yaptığı bağışları,savaş ve barış zamanındaki harcamaları,Sultan Mihrimah için verdiği paralar sayılamayacak kadar çoktur...Bununla beraber,öldüğü zaman,hiç te azımsanmayacak biı servet bırakmıştır ki,bu malların defterini Tarihçi Ali Efendi,Kıbrıs’ta ölen Rahmetli Sinan Paşa mecmuasından, o da Uzun Mehmet Paşa Cöngünden almıştır.”S.G.E.S:17-18.

“Rahmetli Rüstem Paşa’nın Muhallefatı(Terekesi, ölenin geride bıraktığı şeyleri).1-Güzel yazı ile Mushaf--------8000 adet,

            2-Değerli taşlarla bezenmiş ciltli Mushaf---130 adet.

                 3—Türlükitaplar----5000                                                                                                                          4-Memluk köle(Oğuz, Çerkez) --170,

              5-Atlas 2900,

              6-Deve 1160,

              7-Tülbent 80.000,

              8-Sağlam para 780.000 Akçe,

              9-Türlü Kaftan 5000,

             9-Altın Üsküf 1100,

 

          10-Kebe(Yük) ,2009,

          11-Sayi,/Çalışanları/290,

          12-Cebe ve zırh, 2000,

          13-Gümüş eyer, 600,

          14-Altın işlemeli eyer, 500,

          15-Gümüş özengi, 130,

          16-Altın kakmalı kılıç, 860,

          17-Altın kakmalı tolga 1500,2

          18-Altıntopuz(soğancık) 100,

          19-Kepçili mücevher, dane 30,

          20-El astarı, 476,

          21-Nakit ve külçe altın ve Ham para(yaklaşık olarak),1000 yük,

          22-Anadolu ve Rumeli’de çiftlik, 1000 adet,

          23-Gümüş kütük 11.300.000,Akçelik. Binlerce mızrak, evler, köşkler, ipek tezgâhları ve Osmanlı İmparatorluğundan akan mansıplar, rüşvetler Rüstem Paşayı ihya etmiştir. Rüstem Paşanın türlü halı, kilim ve ufak tefek eşyası ile daha başka hediye, kap kacak gibi şeylerin hesabı tutulmamıştır. Bazı kaynaklarda halılar deve yükü olarak gösterilmiştir. Ulu Tanrı ona rahmet eylesin. İbrahim Peçevi Tarihi, ” S.G.E. S.17—8,9.  Birinci Süleyman, Diyarbekir Beylerbeyi olan Rüstem Paşaya kızını vermek istediğinde, Rüstem Paşanın hasımları onun Cüzzamlı olduğunu iddia etmişlerdi. Padişahı cihan iki gözüm Sülümen,  bu haber duyunca irkilmiş, çok acele olarak, casus bir Hekimi Diyarbekir’e göndermiş. Bu özel görevli Çaşıt hekim,Paşamızın kirli don ve gömleklerini bilimsel incelemeye tabi tutarak gerçeği ortaya koymuş!Kirli don ve çamaşırlarda neler bulunmaz ki?!Cüzzamlıda KEHLE/BİT, yaşamazmış.Tanrımıza şükürler olsun,Paşamızın kirli donunun ağ kısmında bir BİT Paşası bulunarak,Devlet düşmanı Goministlerin dediklerinin yalan olduğu anlaşılmış?!”Pire itte,Bit te Padişahın damat adayı,Dönme Yiğitte bulunur?!”Sözü de doğrulanmış.Doçent Dr. Yücel Özkaya’nın nefis bir araştırması var:”18’inci Yüzyılda Osmanlı Kurumları ve Osmanlı Toplum Yaşantısı.”Bu eserin de 218’inci sahifesine bir göz atalım: 

          “Şehit Ali Paşa meşhur Talimatnamesinde, kadıların rüşvet alması, uzak yerlerde olan kişilerin olur, olmaz davalar için mahkemelere çağırılmamalarını, Taşraya gönderilen emri iyi uygulamalarını, olur-olmaz şeylere emir çıkarılmamasını belirterek, Kadıların halkın zararına hareket etmemelerine değindiğine göre; daha 17’inci asrın sonlarında bile kadıların yolsuzluklarının olduğu ortaya çıkar ki, buna daha önce değinmiştik…”

          Dün, sadece Devletlûlar rüşvet alırlarken, bugün demokrasi sayesinde çağ atladığımızı yakinen çok görmüşümdür. Dilimi yuttuğum çok zamanlar olmuştur. Osmanlı İmparatorluğunda, RÜŞVET, HAKSIZLIK, VURGUN VE TALANIN Devletlûlardan kaynaklandığını Tarhoncu Ahmet Paşa, Boşnak Sarı Mehmet Paşa görenlerden biri de Sultan Üçüncü Mustafa’dır./1716-1756/.Padişah Üçüncü Mustafa hüküm sahibi olduğu halde, Osmanlı devletinin gidişatında umutsuzdur. Bu umutsuzluğunu Cihangir Mahlası ile yazmış olduğu ünlü gazelinde dile getirmiştir. Rüstem Paşanın terekesini Ünlü Joseph von Hammer’e/09 Haziran 1774—23 Kasım 1856/ göre de yazalım, daha sonra da sıra gazele gelsin:Rüstem Paşa’nın terekesi, Von Hammer ve Uzun Mehmet Paşa Cönkünden alınmıştır. Eşi MihriMah Sultan için, her Allah’ın günü, 2.000 Duka altını bıraktığı da rivayet edilmektedir.

—8.000 adet güzel yazı ile bezenmiş Mushaf, değerli taşlarla bezenmiş 130 adet, ciltli Mushaf. 5.000 adet çeşitli kitap, Memlûk köle,(Oğuz,Çerkez170 kişi) ,Anadolu ve Rumeli’nde 815 çiftlik,2900 muharebe atı,476 su değirmeni,1106 adet deve,5000 sırmalı kaftan,8000 kavuk,11.000sırmalı kavuk,2.900zırh,2.000cübbe ve cevşen(örme zırh),600 gümüş eyer,500 gümüşlü miğfer,500altın kakmalı murassa (cevherli) eyer,130 çift altın eyer,700 murassa kılıç,1000 gümüşlü mızrak,70.000 Duka altını,112yük–11.200.000 akçe 32 adet cevher, evinde,1000yük kuruş,(100.000.000 guruş). Joseph von Hammer, Büyük Osmanlı tarihi.3s.448–449.

          Bazı politikacıların eden Osmanlılığın özlemi içinde olduklarını buradan anlamak mümkündür. Hata bir Cumhuriyet yargıcının:”Şeriat gelirse bana göre hava hoş. Kadı olarak ta görevime devam ederim!”Dediği basınımıza yansımıştı. Osmanlı adaletinde sopa cezası da vardı. En çok 39 sopa cezası verilirdi. Her sopa İçin de hükümlü sopa cezasını veren Kadıya bir akçe ödemek zorundaydı! Bu Rüstem Paşa Hırsızı bugünkülerle karşılaştırılsa çok zavallı kalır.Koskocaman Sadrazam ve Padişah damadının bir Sefinesi bile yokmuş!?

 

 

 

           

 

 

               


 

 

 

 

 

 

 

               

               

 

 

                  

20 Temmuz 2016 Çarşamba

2028/RÜŞVETİN ANATOMİSİ,1-2. BÖLÜM.


           TC.

OSMAN TÜRKOĞUZ


TV. ÇEŞMEALTI,08 Haziran 2015.YENİDEN EKLİ OLARAK.

AKPE DÖNEMİNDEKİ RÜŞVETLERİN ALENİLEŞMESİ ÜZERİNE, YENİDEN KALEME ALDIĞIM BU KİTABIMIN YAZILIMI İKİ DEFA SİLİNMESİNE KARŞIN YAZMAK İÇİN İNATLAŞTIĞIMI BİLGİLERİNİZE SUNARIM:

                   RÜŞVETİN ANATOMİSİ,--1--

      Bireylerin ve Toplumların Çürümüşlüğü.

             “Selam verdim, rüşvet değildir deyu olmadılar!”

                   Ferman gösterdim, hükümsüzdür deyü mültefit olmadılar!”

                   FUZULİ.1483—1556 Kerbela. Azeri asıllı büyük Türk Ozanıdır. Türbesini Saddam Hüseyin dozerlerle yerle bir ettirmiştir. Sadam’ın davetine,128 Azeri bilim adamı katıldığı halde, Fuzuli’nin Alevi oluşu nedeniyle bir tek Türk bilim adamı katılmamıştır. Amma, BAY RECEP’İN DAVETİNE İCABET EDEREK KAÇ—AK SARAYA,CEPLİ VE ÖNÜ DÜĞMELİ CÜPPELERİYLE  KOŞARAK GİTMİŞLERDİR.

                   “Rüşvetin Tarihi,”

         RÜŞVET; çok tanrılı dinlerin insanlığa armağanıdır. İlkel insanlar, her türlü doğal afetlerin doğaüstü güçler tarafından, suç işleyen insanlara zarar vermek amacıyla, meydana getirildiğine inanarak bu güçleri sakinleştirebilmek için insanları kurban etmişler, türlü sunmalarda da  bulunmuşlardır.Yersarsıntılarının ,durup,dururken yangınların çıkmasının,,toprak kaymalarının ,insanların cart diyerek ölmelerinin kurban isteyen tanrıların eseri olduğuna inanan insanlar,onları sakinleştirmek için vermiş oldukları rüşvetler insanoğlunun başına bela olmuş,bireyleri ve toplumları yozlaştırarak, toplumların  yok olmalarına da neden olmuştur.Ünlü İzmirli hemşerimiz gözleri görmeyen Ozan  Homeros,antik çağ,MÖ:850.İki büyük destan yazmıştır.İlyada,facialarla dolu bir tarihi olayın şiirsel anlatımıdır.Odisseus,bir kahramanın hayat öyküsüdür.”Tanrılara rüşvet olarak hediye verilmedikçe,tanrılar teskin edilemez!?”Diye yazmaktadır.Zeus’a,jüpiter’e,Anu’ya,Tüylüyılan’a/Quatzatquatıl/,rüşvet olarak insanlar verilirken,zamanla Zeus anlam değiştirerek işlevi aynı kalmak üzere DİEU=ALLAH=TANRI ANLAMINA GELMİŞTİR.Somut tanrılar,bir tek soyut Tanrı’da ALLAH’TA BİRLEŞTİRİLMİŞ,Hz.Muhammet,Arabın ALLAH’INA HAYVANLARI KURBAN ETMEYİ BAĞIŞLAMIŞTIR.Günümüzde ,Müslümanlar,kendi inançlarına uymayan dindaşlarını Allah’ın adını kullanarak ALLAHA KURBAN ETMEKTEDİRLER.

             “Anadolu’da ilk rüşveti MÖ:3700tarihinde Hatti kıralı Warşama’nın aldığı ortaya çıktı. Kayseri --Kültepe’deki yapılan kazılarda bulunan tabletler, rüşvetin tarihi belgesi oldu! Asurluların bölgede rahatça ticaret yapmak için Hatti Kıralı Warşama’yı çeşitli hediyelere boğduğu, kıralın da tüccarlara yazılı izin belgesi verdiği kanıtlandı. Kayseri Müze Müdürü Hamdi Biçer:”Elimizdeki tabletler gösteriyor ki, Anadolu’daki ilk rüşvet, Kayseri-Kültepe’de verilmeye başlamış,”dedi, Posta Gazetesi,03Temmuz 2008.

           Sümerlerde ilk rüşvet, MÖ.2500 yılında, oğluna fazladan not vermek için bir öğretmen tarafından öğrencinin babasından alınmıştır. Profesör Dr. Muazzez İlmiye Çığ, Sümerli Lüdingirra’nın anıları.

             İslamda ilk rüşveti de, Halife Hz. Osman’ın kapıcısı, Ünlü süvari Halit bin Velit’ten, kendisini Hz. Osman ile konuşturmak için iki altın olarak alınmıştır. Ostüzü. Roma İmparatorluğunda, rüşvet alan büyük memurların boğazlarına erimiş altın akıtılırken, gariban rüşvetçi memurların boğazlarına da erimiş kurşun akıtılırdı. Gerisini iş bu yazımdan okuyabilirsiniz. Osmanlı döneminde 16’ıncı asırda, Kütahya’da oruç yiyen Şükrü adlı bir halk ozanının boğazına erimiş kurşun akıtılmıştır. İslamda gidişat o doğrultudadır.

             Bir siyasi partiden milletvekili adayı olup ta, TBMM’ECLİSİNE girdikten sonra başka bir siyasi partiye geçme olayını çok yaşadık. Hatta1975 yılında, CHP’DEN başka bir siyasi partiye geçen aşiret reisi bir siyasinin, bilmem kaçıncı kez, mayınlı sahada kalan arazisi için kamulaştırma bedelini istemesi olayına yakinen tanık olmuş, daha önceki ödemeyle ilgili belgeleri Hatay il jandarma alay komutanlığı arşivinden çıkartarak yüzüne vurmuştum. Hatta Fırıldak lakabına alan Afyonlu bir milletvekili, kendisine On milyon Dolar verecek olan siyasi partiye hemen transfer olacağını ilan etmişti.1982 Anayasamız, koalisyonlu dönemlerde yüzen oy olarak adlandırılan bu gibi politikacılarımın, sık, sık siyasi parti değiştirmesini önlemek için ünlü 84’üncü madde getirilmişti.

             “BİR ANAPMİLLETVEKİLİNİN SAMİMİ İTİRAFLARI:”

             “ÜÇKÂĞITÇI OLMAYAN BU ÜLKEDE YAŞAYAMAZ!”

             “Anap‘ın Bilecik Milletvekili Mehmet Seven,”Türkiye’de her türlü dalavere ve yolsuzluk dönüyor. İşadamından genel müdürüne kadar, parayla ilgili herkes, her türlü yamukluğu yapıyor!”Dedi. Kişiliğinde bir sürü oluklar olan adamlar nerelere getiriliyor. Dürüst insanlar dalaverelere girmeyince, oradan oraya sürülüp anaları öpülüyor. Daha da yetmezse, açıkça,”çek git” diyorlar. Böyle düzen olmaz!””Bürokrasi, artık Hükümetin sözüne kulak asmıyor. Bir iktidar partisi milletvekili,50 günden beri Vakıflar Bankası Genel Müdürlüğüne ulaşamadı. Kimse söz dinlemiyor!””Bankalardan kredi alanların aveneleri. Bu banklarda işe giriyor. Kredi alanların telefonlarına anında çıkan genel müdürler, Milletvekillerine cevap vermek zahmetine bile katlanmıyorlar. EK: /Milletvekilinin isyanı haksızlıklara değil de, kendilerine vatandaşlarımıza yapılanlardan farklı bir işlem  yapılmamasınadır./ Çünkü diğer taraftan para çıkarları var.Bu kredilerin nasıl verildiğini biliyorum,hepsini de açıklayacağım.Elimde bir sürü yolsuzluk dosyası var.Hastabakıcıyı âmir yapıp,doktoru emrine vermeye kalkıyorlar!Bu nasıl bir düzen,bu nasıl bir adalet?Çok dürüst adamlar bize yaramıyor.Unutulmasın bu ezilenlerin tepkileri sonra acayip olur.Makam ve mevkiler ,kimselere baki değildir!”Fatih ERTÜRK,Meydan Gazetesi,22 Aralık 1990.Bu milletvekilinin derdi de,tehdit ile emzik almaya  yöneliktir.Ağlamasına bakmayınız?!

             06 Kasım 1983 Genel seçimlerinde, Halkçı partiden TBMMECLİSİNE giren  Sayın Yılmaz Hastürk ile Sayın İsmet Turangil, in durumları da Türkiye’yi günlerce işgal etmiştir.Sayın Yılmaz Hastürk’ün Doğruyol partisine,Sayın İsmet Turhangil’in de Demokratik Sol Partiye girmeleri Anayasal hükümlerle ve dahi siyasi etik ile bağdaştırılamamıştı?! Sayın Emin Çölaşan’ın, 19 Ekim 1986 Pazar tarihli Hürriyet gazetesinde, Bu iki Yüzen oyla yaptığı Pazar Sohbeti yayımlanmıştı. Bu iki milletvekilimiz aynen şöyle buyurmuşlardı:

             “Milletvekilliğinden Özal’ın arzusuyla uzaklaştırılmak istenilen bizler, rüşvet almadık, yolsuzluk yapmadık, vatan satmadık!”

             Günümüzde ve dünümüzde çokça kullanılan bu rüşvet almak rüşvet vermek, rüşvet yemek, rüşvet yedirmek nasıl bir şeydir?!Tam böyle dünürken,aynı tarihli Milliyet gazetesinde bir rüşvet olayı yayınlanmıştı:”Başlık:”300.000 lira rüşvet alırken yakalandı?!””Rüşvetçi memura suçüstü?!”Diye süren bir habere rastladık.Bay Turgut Özal’ın,”Benim memurum işini bilir?!”Fetvasını bu salak memur yerine getirememiş?!Ol haber yazısının kenarında iki adam resmi,ikisi de bıyıklı;birisinin elinde bir  kâğıt,başı da dimdik.Ötekisi ellerini suçluluğu önünde  kilitlemiş,gözleri de yerlerde…İzmir çıkışlı haber şöyle devam ediyordu:”İzmir belediyesi trafik Çalıştıran Üç  ortağa:”Hakkınızda şikayet var.Ya 300.000Lira veririniz,ya da durumu encümene gönderir,ruhsatınızı iptal ettiririm.”Dedi.Aynı haberi Cumhuriyet gazetesi  de vermiş…Her rüşvet olayında olduğu gibi,---Birisi hariç---Cumhuriyet savcısına suç duyurusu yapmak ve numarası önceden alınmış paraları rüşvetçi memura verip,polis baskını ile de suçüstü yakalatmak…

    Tarihimizde çok ilginç rüşvet olayları vardır: Sonradan, Budapeşte’de boğularak öldürülen Sadrazam Merzifonlu Karamustafa Paşa, rüşvet alarak bir gayrimüslime meyhane açtırır. Padişahın bunu duyduğunun haberini alınca da, hiçbir şeyden haberi olmayan sır kâtibi Hasan Efendinin boynunu vurdurtarak padişah’ı ruyuzemine bir arıza gönderir:

    “Haberim olmadan Mührü hümayunu kullanarak, bir kefereye ruhsat vererek meyhane açtıran sır kâtibim Hasan Efendinin işbu suçundan naşi boynu vurulmakla…..”Boynuzlu tekenin intikamı boynuzsuz keçiden alınırmış?!Türk atasözü.Bu rüşvet denilen,toplumları ve aile ocaklarını söndüren,devletlerin yıkılmasına neden olan olayı,okumuşluğu artırmak ve kültür düzeyini yükseltmekle önlemek mümkün değildir. Profesör Dr.Rahmetli Rasim Adasal, bir yazısında, rüşvet yemenin ve rüşvet yememenin bir hastalık olduğunu vurgulamıştı. Yıldırım Beyazıt zamanında, ünlü bir Kadıyanıfennar olayı vardır. Yıldırım Beyazıt,rüşvet yediği saptanan 80 Kadının,Yenişehir ovasında yakılmasını ferman etmişti.Daha büyük rüşvetçiler bunun ifasını önlemişlerdi.Osmanlıda çok akıllı bir kadı,rüşvet aldığında,deniz kumundan seksen arabalık kumu ya da,mevsim kış ise v 80 arabalık karı satmış olurdu?!Rüşvet yemek nasıl bir hastalıktır ve bunun kökü nerede başlar,bunu açıklamaya çalışacağım.                                                                                                                                                                                                                                    RÜŞVET,SEFALETTEN Mİ KAYNAKLANIR,SEFAHATTEN Mİ KAYNAKLANIR?!İLK BAŞLANGIÇLARDA KORKUDAN KAYNAKLANMIŞTIR?!SONRALARI DA ÇIKARLARA HİZMET ETMİŞTİR.

    Sefillerin karınlarını doyurabilmek için aldıkları Üç-Beş kuruşa rüşvet dersek; Sefihlerin aldıkları milyarlara ne dememiz gerekir*!

             “Milyar çalan mesnedi izzet’i serefraz,        

             Bir kuruş mürtekibin cay’ı kürektir.”

    Rüşvet olayının geçmediği yer yok gibidir. Yıllarca önce gazetelerimize yansımıştı.Ankara Belediyesi Mezarlıklar Müdürlüğünde,ölüsünü gömme derdine düşen bir vatandaşımızdan da rüşvet istenmişti.Cenazesini yüzüstü bırakan bu vatandaşımız,rüşvetçi memuru suçüstü yakalatmıştı…Benim en çok garibime giden bir rüşvet olayı da ,Anaplı bir Bakanın karıştığı rüşvet olayıdır:Bu rüşvet olayının çözümü, Kırk yıllık bir jandarma subayı olarak bana çok ters gelmişti.Bu konuya daha ileride değineceğiz.Benim anlatmak istediğim,bu olaydaki bir rastlantıdır.Rüşvet olayı olarak Yücedivan’a akseden bu olayın kahramanı olan Bakanımız,bir Cuma günü,Cuma namazını eda etmek üzere,Dikmen Camisine gider.Rastlantıya bakınız ki,Minbere çıkan imam,rüşvetin fenalıkları üzerine bir vaaz vermez mi?!Ol rüşvetçi Bakanımız/Demircili/,gözleri dolu,dolu,cehennem ateşleriyle süslü bu vaazı huşu ile dinlemişti.Biz,örneklerini aldığımız rüşvet olaylarını sıralamadan önce,rüşvetin bir tanımını yapalım:

    Rüşvet, Rişvet:(Arapça isim.)Vazifeliye bir işi yaptırtmak ya da yaptırtmamak için verilen para ya da hediye.”Rüşvet töhmetinden beri etti.”Naima. Mustafa Nihat Özön, Türkçe—Osmanlıca Sözlük. Rüşvetçi: İsim,—Osmanlıca—Arapça. Bir görevlinin elindeki olanakları, para ya da mal karşılığında kötüye kullanması.(İng.Bribery),bu yolda verilen para ya da mal. Fr. Présent donné pour corrompre, pot de vin.

    Rüşvet almak:(Deyim).Rüşvet olarak verilen parayı ya da malı kabul etmek.”Efendi, nedir o,rüşvet mi alıyorsunuz?(İng.to accept, receive a briebe, Fr. Accepter de présens, se laisser corrompre par des présents, prévarique. Okyanus, Türkçe Sözlük, Prof.Dr. Pars Tuğlacı.

    Eski Türk Ceza Kanunu rüşveti şöylece tanımlamıştı:”Kanunen ve nizamen yapmaya mecbur olduğu şeyi yapmak veya yapmamak için aldıkları ve başkalarına aldırdıkları para ve hediye namıyla alıkları eşya ve her ne suretle olursa olsun, temin ettikleri sair menfaatler rüşvet olduğu gibi, bu maksada mebni az veya çok bahaya alıp sattıkları ve ihale eyledikleri mal ve mülklerin hakiki kıymetiyle verilip, alınan bedel arasındaki fahiş fark dahi rüşvettir.”Bu tanımdan sonra, başka bir maddede de şöyle bir tanım yapılmıştır:

    “Kanun ve nizam hükümlerine göre yapmaya mecbur olduğu şeyi yapmak veya yapmamaya mecbur olduğu şeyi yapmak için rüşvet alan,,,”Rüşvet suçunun işlenebilmesi için kamu işiyle ilgili bir görevlinin var olması şarttır.Rüşvet;devlet idaresine karşı işlenen cürümlerdendir.Rüşvet olayında zarar gören ve itibarını yitiren devlettir.Rüşvet,toplu suçlar gurubuna girer.Bu suçun işlenebilmesi için rüşvet alan ve rüşvet veren olmalıdır.Rüşvet suçunda,suçlular ortak suçlu değil,ayrı,ayrı bağımsız suçludurlar…Eski,TCK.279’uncu maddede memurun tanımını,rüşvet alma cürmü yönünden ayrı vermişti.Askeri Ceza kanununun 135’inci maddesi,Asker kişiler için rüşvet tanımını getirmiştir.Milletvekilleri de rüşvet suçu yönünden memur sayılırlar.Kendisini memur gibi göstererek para alan ve çıkar temin eden kişinin işlemiş    olduğu suç dolandırıcılıktır.Eski TCK.211’inci maddesi,memurun kanunen ve nizamen yapmak veya yapmamak veya yapmakla yükümlü olduğu şeyi yapmak ya da yapmamak fiiliyle sanığın vazifesi arasında bir bağ aranmıştır.

    Suçun maddi unsurunu, memurun yapmaya mecbur olduğu şeyi yapmak ya da yapmamak için çıkar temin etmesi ya da memura böyle bir maksat için çıkar temin edilmesi oluşturur. Eski, TCK. Madde 218,suçun manevi unsuru:Rüşvet alan ve rüşvet verenin bu konuda iradelerinin birleştiğini gösteren rüşvet mukavelesi oluşturur.Memura verilen hediyenin rüşvetten sayılıp,sayılamayacağı,ülkemizde  tartışılır durur.Hediye rüşvetten sayılsın mı,sayılmasın mı?!Ne miktar hediye rüşvetten sayılsın?Büyük devlet adamımız sayın Ahmet Necdet Sezer,Cumhurbaşkanlığı döneminde kendisine verilen 1243 parça hediyeyi Türkiye Cumhuriyetine teslim etmiştir.Abdullah Gül’den,bu konuda  hiç ses çıkmamıştır.Irza geçme fiilinde,”bir erkeğin maslahatının duhulü” aranmaktadır.Ne miktar duhul sorusu sorulmamaktadır?Kayaların yarığına giren sular ol kayaları patlatır.Ne miktar suyun kayanın yarığına girmesine izin vereceğiz*!Memurların görevleri nedeniyle yapmış olduğu ve yapacağı işlerde hediye söz konusu olmamalıdır.Memurlar,yapacakları işler için maaş almaktadırlar.Hediye rüşvetin öteki adıdır ve kanuna karşı bir hiledir.Bir zamanlar,Anap iktidarının Maliye Bakanı olan,Dışişleri Bakanı olunca da bıyığını kestiren bir zat,bir holdingin Maliye Bakanlığı memurları için hazırlamış olduğu küçücük yılbaşı paketlerinin memurları tarafından alınmasını engellemişti.Öte tarafta da neler olmuştu,neler?!Sayın Bekir Coşkun,bizim 1987 tarihinde yayımlamış olduğumuz bu yazımıza girmeye hak kazanan bir yazıyı 18 Kasım 1990 tarihinde,sabah Gazetesinde yayınlamıştı.Ol yazısının konusu da   “Hediye”,idi.Hediye ile Rüşvetin ilgisi nedeniyle iş o yazıyı yazıma eklemeyi uygun buldum.Gerisi, Salakların,Malakların ve dahi Solakların gözlerini boyamak ve dahi devletli hırsızların hırsızlıkların da kılıf hazırlamaktır.Bendeniz nice çoban Mehmetlerin ,hediye,mediye adı altında ne kervanlar götürdüklerini görmüşümdür.

                                “ONUNCU KÖY, Bekir Coşkun.”

             “Doğru söyleyeni Dokuz köyden kovarlar.”Türk Atasözü.”

             “Sakıp Sabancı’nın evinde bomba uzmanları bir paket açıyor… Sabancı, postadan paket gelince ,”patlar, matlar”,diye bomba uzmanlarını çağırtmış…

             İçinden bir vazo çıkıyor…

             Gerisini Sakıp Ağa anlattı:

ABD Başkan Yardımcısına bir çini vazo hediye etmiş…Bu işadamları “hediye” işini iyi bilirler...Aradan zaman geçmiş.Amerika’dan gelen ve bomba sanılan paketten çıkan o vazo….

             ABD Başkanı da uzunca bir mektup yazmış:

             “Sayın Sabacı Ekselansları,”

    “ABD yasalarına göre; bir ABD siyaset adamı 200 Doların üzerinde hediye kabul edemez. Ben, ABD’YE döner dönmez, nazik bir jest olarak bana hediye ettiğiniz vazonun ekspertizini yaptırttım ve fiyatının iki yüz Doların çok üzerinde olduğunu öğrendim. çok sevdiğim halde; yasalarımıza göre, bu vazoyu size iade etmek zorundayım. Umarım beni anlayışla karşılar ve bağışlarsınız…”

    Paketten çıkan bomba değilse bile Sabancı’yı çok etkilemiş olmalı ki, bunu anlatıp duruyor…

    Bomba yemiş gibi olmuştur, çünkü bir işadamı olarak hediyenin “yasalar gereği,”geri verildiği Türkiye’de hiç görülmüş şey midir? Ne hediyeler vardır bu memlekette… Doğum günlerinde pırlanta yüzüklerden, villalara kadar… Sekiz dil konuşan BMW arabalardan, altın silahlara kadar…

    Daha bizim bilmediğimiz, duymadığımız nice hediyeler…

    Geçende taşradan gelen bir kasketli vatandaş, Bakanın birisine ayağı bağlı bir Hindi getirmiş… Kapıda, polisler kovmuşlar…

Zaten, Bakanın özel kalem Müdiresi de kızmış:

    “Na yapacağız hindiyi?”

    Kasketli vatandaş Cahil…

    Bakan tapu müdürü mü?

    Ne yapsın hindiyi? Ufacık bir altın set olsaydı… Maksat yarım elma, gönül alma…

    Sen kalk hindi getir…

    Arkadaşım Nezih Tavlaş’ın bir kitabı çıktı…

    İspanyol CASA uçaklarının Türkiye’ye uçak satım ihalesini nasıl kazandığını anlatıyor. İhale aşamasında, İspanya’daki CASA yetkilisinin, Ankara’daki Temsilcisine gönderdiği bir belge de kitapta yer alıyor… Yetkili Temsilcisine yazmış:

             “İhaleyi alıyoruz, hediyeleri dağıtın…”

             Ve CASA, biliyorsunuz ihaleyi aldı…

“Hediyeleri dağıtın”!Emri gereği kimlere hediyeler verildi?                                                Hediye dedikleri

    Nedir? Her halde bunları öğreneceğiz…

Tıpkı Lockheed skandalı tüm dünyada günışığına çıkartıldığı, suçlular cezalarını çektikleri halde, ülkemizde üstü örtüldüğü gibi…

Üstelik işi pratikleştirip rüşvetin adını “Hediye” koydular…

    Ve hediyelerden geçilmiyor…

    Daha kimbilir ne hediyeler vardır…

    Ne bilelim biz…”

Ceza Kanunlarımıza göre ağır bir cürüm olan RÜŞVET, İslam dini açısından cehennemlik bir günahtır. Arap Peygamberi Hz. Muhammed’din bu husustaki hadisleri apaçıktır. Rüşveti de, rüşvetçileri de, rüşvet alanı da, rüşvet vereni ve de rüşvete aracılık edenleri de lanetlemektedir… Hem Müslüman geçinen, hem de hediye, mediye, rüşvet ve müşvetle ayşınuş edenlere hediye olarak konuyla ilgili birkaç hadisi sıralayayım:

    “Rüşvetten gelişen her cesede en layık şey ateştir.”

    “Allah’ın laneti,rüşvet verene de,rüşvet alana da,her ikisi arasında vasıta olana da….”

    “İmama hediye vermek ihanette bulunmaktır.”

    “Bir emirin hediye alması haramdır, hâkimin rüşvet kabul etmesi de kâfirliktir.”

    “Halkın başına geçen kişinin emri altındakilerle alış, verişte bulunması hainliğin kardeşidir.”

    “Lanet olsun paraya ve pula kul olanlara.”

    “Ümmetimin başına, onları doğru yoldan saptıracak kişilerin geçmesinden korkarım.”

    “Şu Ümmetimin işlerinden bir işin başına geçip te onlara adaletle muamele etmeyen kişiyi Allah yüzüstü cehenneme atar.”

    “Sizden öncekiler, ancak içlerinden Yüce kişiler hırsızlık etti mi; cezalarını vermedikleri. Zayıf olanlar hırsızlık edince cezasını verdikleri için battılar.”

Dinde de rüşvetin ve rüşvetçinin yeri belli olduğu halde; tarih rüşvet yiyen nice dincilerin öyküleriyle dopdolu… Osmanlının hoşgörülü yönetiminden memnun olarak, kitleler hailinde Müslümanlığa geçenleri bu geçişlerini durdurmak için, Hıristiyan din ulularının rüşvetle Şeyhülislamlardan fetva aldıklarını da yazıyor tarih… Sözde; Müslüman olan bir gayrimüslimin soyunda bir damla içki içen mensupsa,o kişi yine de cennetten mahrum olurmuş…Halbuki,Arap peygamberi Muhammedin VEDA Hutbesinde çok açık bir anlatım vardır:”HERKES KENDİ SUÇUNDAN  SORUMLUDUR.NE BABA OĞLUNUN SUÇUNDAN , NE DE OĞUL BABANIN SUÇUNDAN  SORUMLU DEĞİLDİR.?!İşte böylesine rüşvetle  verilmiş bir fetva Müslümanlığa geçişleri durdurmuştur…

    Rüşvetin kökeni çok eskilere dayanmaktadır. İçki, kumar, cinayet ve fuhuş gibi bir insanlık suçudur RÜŞVET… Sosyal güvenlik ve sosyal adalet te yoksa Sefahatler Sefaletler, kanunsuz çıkarlar ilahi adalete dayandırılıyorsa, köklü bir bilinç te geliştirilememişse; devlet yönetimde makamlar ve adalet te para ile satın alınıyorsa; rüşvet ağacı nice ve nice rüşvet ormanları doğurur… 

 Doğada hırsızlık bir doğal yasadır. İnsanlar,tavuğun yumurtasını ve civcivlerini,koyunun sütünü ve kuzusunu çalarak,bunları acımadan kesmelerini de   Soyut bir Allah’a bağlardılar…Hukuk bu çarpıklığa çareler aramaktadır.Önce İNSAN VE ÇOCUK VE KADIN HAKLARI….SONRA DA HAYVAN HAKLARI DÜŞÜNÜLMÜŞTÜR….

     Yıllarca önce, Ankara’dan İstanbul’a trenle gidildiği bir dönemde; Sultanahmet Ceza ve Tutukevinden, sürekli olarak Hükümlü ve Tutukluların firarını soruşturmak için Adliye Bakanlığının çok ünlü bir Müfettişi görevlendirilir. Bu ünlü Müfettiş, Gardiyanları görür, görmez firarların nedenini bir telgrafla Adliye Bakanlığına bildirir:”Gardiyanlar, rüşvet alarak tutuklu ve hükümlülerin firarlarını sağlamışlardır…”Bu son derece doğru sonuca nasıl varabilmiştir bu ünlü Müfettişimiz*!Ev kiralarını bile karşılayamayacak bir düzeyde maaş alan gardiyanların giyim kuşamlarının düzgünlüğü ve çok besili halleri Müfettişimizi bu sonuca götürmüştür…

    Ulusal Kurtuluş Savaşı yıllarında; Karadeniz kasabalarından birisini denetlemeye giden Mülkiye Müfettişlerinden birisinin raporu da çok ünlüdür:”Ekmeğin kilosunun Dört lira olduğu kasabada, Dört lira maaş alan karakol komutanı çavuştan tüm kasaba halkı memnunsa neyi,nasıl denetleyeyim?! Roma İmparatorluğu döneminde, rüşvetçi memurlara çok ağır cezalar verildiği halde rüşvetin kökü kazınamamıştı. Üst rütbeli bir Romalı memurun rüşvet aldığı kanıtlandığında, boğazına erimiş altın akıtılarak öldürülürdü. Alt düzeydeki rüşvetçilerin boğazlarına da eritilmiş kurşun dökülürdü. Osmanlı döneminde, 16’ıncı asırda, orucunu yediği için Şükrü adlı bir halk ozanının boğazına eritilmiş kurşun dökülmüştü…

                  BURÜŞVETOLAYININKAYNAĞINEDİR,?                                                                             NEREDEN DOĞMUŞTUR BU RÜŞVET?

Ünlü hemşerimiz Kör Ozan Homeros,”Tanrılara rüşvet olarak hediye verilmedikçe, tanrılar teskin edilemez!”Diye yazmaktaydı… Antik çağ dinlerinde; gerek Mısır’da, gerek Hititlerde ve gerekse Yunan sitelerinde, tanrılarına rüşvet olarak kurbanlar kesilir, hediyeler ve adaklar sunulması dinsel bir gelenek olarak sürdürülürdü…”Tapınaklarda, pırıl, pırıl butlar,”yakılarak tanrılarına sunulurdu. İlk insan Promethüs’ün, akyağ altına sakladığı etsiz kemiği, Baştanrı ZEUS’A sunmasının Promethüs’ün başına ne belalar getirdiğini HESİODOS coşkulu bir dille anlatmaktadır. Ünlü Gılgamış destanında; Tufandan tanrıların yardımıyla sağ ve salim kurtulan UTNAPİŞTİM/NUH/’İN ateşe attığı kurbanların başına tanrıların sinekler gibi üşüştükleri anlatılmaktadır… Hititlerin ünlü destanlarından birisi olan Ulli kummi Destanında, bir tanrılar toplantısı anlatılır: Bu toplantıda Sümer ve Babil tanrıları da Vardır. EA ve ENLİL’İN DE adları geçmektedir. Tanrılar toplantısında insanları yok etme konusu tartışılır…EA:”Niçin yok edecek mişiz insanlığı?Diye sorar.”İnsanlar,kurban kesmiyorlar mı tanrılara?İnsanları yok ederseniz kimse kalmaz tanrılara adak adayacak.hiş kimse kurban ekmeği sunmaz onlara  ve de şaşmaz sunuları….!Der.

    Gılgamış destanında da, tanrılar, tufanla insanları ve tüm canlıları yok etme kararına varırlar. Nuh Tufanında da aynı kararını Allah, Nuh’a bildirir.

    Bodrum müzesini gezenler, çok büyük bronz kütlelerini gördüklerinde meraklanırlar. Bu büyük bronz kütleleri rüşveti önlemek için yapılmış bir çeşit paradır. Öyle ya bu boyuttaki bir rüşvet parasını rüşvetçi neresinde saklasın? O zamanlar, Kara paralar için sırdaş hesap mı vardı? Foçalı ünlü Ozan ve çok tanrılı dinlerin peygamberi Hesiodos da, rüşvetten ve haksızlıktan çok dertlidir. Kardeşi Perses, rüşvetle miras payını elinden aldığı halde, ona hep akıl verir ve doğru bildiği yolları gösterir:

             “Mirası paylaştık, biti, sen alacağını aldın,”

             “Yargıçlara bol, bol rüşvet yedirerek.”

             “O yargıçlar ki hak yemeye can atarlar.”

             “Bilmez o kafasızlar ki,”

             “Yarım daha büyük olabilir bütünden.”Der. Bir yerde de:

             “Lekesiz ellerle kurban kes tanrılara,”

             “Pırıl, pırıl butlar yak, kesene göre.”

             “Yatarken de, kutsal şafak ağarınca da,”

             “Tanrılara sunulması gerekeni sun ki,”

             “Senden yana olsun yürekleri.”

             “O zaman baba mirasını satmaz.”

             “Başkasınınkini satın alırsın üstelik.”Diye de öğüt verir.

             “Zenginlik, kapma ve kaçırmayla olmasın,”

             “Onu bize tanrılar vermeli ki değsin.”

             “Kazanç tutkusu insanın aklını çeldi mi,”?

             “Ya da yüzsüzlük şeref duygusunu yok etti mi,”?

             “Zorla ve bilek gücüyle zengin olur insan.”

             “Dilini kötüye kullanarak ta.”Der.

             “Ne yazık ki bütün halk çeker cezasını”.

             “Kötü karar veren yolsuz kıralların.”

             “Bunları görün de doğru yargılar verin ey kırallar.”

             “siz ki hep rüşvet yer ve haksızlık edersiniz.”

             “Başkasına haksızlık etmek, kendine kötülük etmektir.”Der.

             Bir yerde de:

             “Çünkü yargıçlara rüşvet yedirmekten hayır gelmez fakir ve fukaraya”.Der. Rüşvetten ve haksızlıktan yüreği yanıktır bu Anadolu kökenli ve MÖ. Altıncı asırda yaşamış Koca Ozanın.

             “Ama sen Perses, doğruluktan yana ol,”

             “Aşırılığa kaptırma kendini.”

             “Biz zavallılara iyi gelmez aşırılık,”

             “Büyükleri bile yıpratır azgınlıklar.”

             “Başlarına bela geldi mi ezilirler altından.”

             “Doğru işlerden yana gidendir güzel yol.”

             “Haklı kazanır önünde ve sonunda.”

             “Çeke, çeke aklı başına gelir budalanın.”

             “Yeminler gelir eğri yargıların ardından.”

             “Ve   Hak yükseltir o zaman sesini.”

             “Rüşvetle hak yiyenlere karşı.”

             “Ve düşer ağlayarak ardın insanların.”

             “O insanlar ki sürmüşlerdir hakkı haksızca.”

             “Evlerinden, yurtlarından dışarı.”

             Hesiodos, kardeşi Perses’e şöyle seslenir:

             “Ey Perses, beni can kulağıyla dinle:”

             “Haktan yana ol, zorbalığı sil kafandan.”

             “Budur buyruğu Kronosoğlunun insanlara.”

EK. Kronosoğlu, babasının adı ile anılan Baştanrı ZEUS’TUR.

             “Madem hak nedir bilmezler,”

             “Kemire dursunlar birbirlerini.”

             “Balıklar, yırtıcı hayvanlar ve kuşlar,”

             Bence bu şiirin tamamını Türkiye Büyük Milletvekilleri Meclisinin genel kurul salonunun ve Bakanlar Kurulunun toplantı salonunun duvarına ve Yüksek Mahkemelerin toplantı salonlarına asmak gerektir. DEVAM EDECEK… Birinci bölümün sonu.

       TC.

OSMAN TÜRKOĞUZ


TV. Çeşmealtı;15 Orakayı,2016.

                                  RÜŞVETİN ANATOMİSİ:--2—

                 BİREYLERİN VE TOPLUMUN ÇÜRÜMÜŞLÜĞÜ!

             “Osmanlı İmparatorluğunda;dış yağma ve talan gücü yitirildiğinde,İÇERİYE RÜŞVETOLARAK DÖNMÜŞTÜR?!”Kurt Stanhaus,Rüşvetin Anatomisi,Sanders yayını.

             HESİODOS’TAN  önce; eski İyonya’da, Attika’da veYunan sitelerinde  rüşvet nasıl vardıysa, Hesiodos’tan sonra da var olmuştur.Onları da göreceğiz.Hesiodos’umuz,sırf kullara rüşvet vermemek için,tanrılara keseye göre,kurban kesmeyi ve adaklar sunmayı öğütlüyor.Bu inanç tüm antik dünyada böylece sürüp te günümüze boyut değiştirerek gelmiştir.Eski İnkalar’da ve Aztekler’de,tanrılarına insan kurban edildiğini görmekteyiz.Azteklerin en büyük tanrıları olan Tüylüyılan/Quatzequatıl’a erkek esirlerin kurban olarak sunulduğunu da bilmekteyiz.elleri ve ayakları bağlı olan esirin üzerine çöken birisi ,onu kurban edilmeye hazırlamaktadır.Elindeki keskinleştirilmiş granit bıçağını  , esirin göğsüne saplayan din görevlisi de,esirin yüreğini kopararak tanrısına sunmaktadır.Her sene 20.000 erkek esirin bu tarzda kurban edildiğini de bilmekteyiz.Bir televizyon belgeselinde,Jak Palans adlı Amerikalı aktörün sunduğu bir  programda,MÖ:3000’li yıllarda,Danimarka’da tanrılara kurban edilmiş ve hâlâ da bozulmamış insan cesetlerini dehşetle izlemiştik.Bizdokuzyüzellili yıllarda ,bu facia ortaya çıkartılmıştı.Bir bataklıkta,önce hiç bozulmamış 14 yaşlarındaki bir kızın cesediyle karşılaşılmıştı.Kızın cesedinde mızrak yaraları vardı.Ol zavallı kızcağızı yakınları,mızrak darbeleriyle bataklığa iterek tanrılarına kurban ettikleri anlaşılmıştı…Nil  nehrinin taşmasını önlemek için,her sene,kız çocukları Nil nehrine atılıyordu.İslamiyet döneminde bile,çok şiddetli cezalara rağmen,bu gelenek uzun süre devam etmiştir.İnsanlar,korktukları,çekindikleri ve kendi lehlerine bir şeyler istediği güçlere kurbanlar dahil,daha neler sunuyorlardı neler?!Bu,insanları korkutan gücü hükümdarlar  ve din adamları ele geçirince,sunu onlara yönelmişti.Babbil’de tüm kadınlar,her sene bir defa,tapınaklara giderek,bedelini tapınağa bırakmak üzere ,kendilerini beğenen erkeklerle bir bedel karşılığında yatmıyorlar mıydı?!Yöneticiler de bu gibi işleri  tanrılar adına,tek Tanrılı dinlerde de Allah adına yapıyorlardı.İşte bundan sonrada,tanrılara ve Tanrıya sunulanlar,onun adına iş yapanlara sunulmaya başlanmıştır…Öyle ya,din adamları ve hükümdarlar göksel iradenin de adamlarıydı…Bugün bile,”hâkimiyet kayıtsız ve şartsız ulusundur!ilkesine rağmen,”Hâkimiyet Allahındır, sloganıyla iktidar olan halkı ve devleti soyan siyasi partilerimizden halkı kopartmak mümkün olamamaktadır…Hâkimiyet Allahınsa,onu kim ve kimler neye dayanarak kullanacaklardır a Sapık Sahtekârlar?!Allah,bu kullanma hakkını nerede ve nasıl,hangi noterde vermiş bu ahlaksız soytarılara?!”ZEUS İSTEDİĞİNE VERİR?! Sözünü ters yüz ederek,”ALLAH İSTEDİĞİNE VERİR’E! Çevir. Kendisinden olanlara şapur, şupur; gariban aptallara da ya Rabbi şükür… İslam ülkelerinde iktidarların oynadıkları oyun budur. Tüm canlıları Allah yaratacak; havayı, suyu doğumu ve ölümü de eşit olarak Allah verecek; varlıkların dağıtımına sıra gelince de, iktidar sahipleri istediklerine Allah adını kullanarak verecek… İşte rüşvetin kökeni ve doğuş nedeni…

    İstilalarla ülkeler genişledikçe; yönetici sınıflar, kendi adlarına iş görecek yönetim ortakları seçtiler. Bunlar da Tanrısal iradeyi kullanmaya başladılar. Al gülüm, ver gülüm döngüsü dönmeye başladı… Hıristiyanlık ta bu furyada boş durmadı, askerler gibi çok disiplinli bir kuruluşla ülkelerde örgütlendi. Hıristiyanlık dünyasında, Papalık, Endelijans denilen cennetin tapularını bu dünyaya aç ve çıplak gelenlere sattılar. Şimdi, çağlar boyunca insanları soyup ta soğana çeviren, bugün bile tanık olduğumuz, bu rüşvet efendiden örneklerimizi sıralayalım:

    Eflatun’un ünlü Devlet adlı yapıtında, yönetimin yozlaşması ve ideal devlet memuru bambaşka bir biçimde tanımlanmaktadır. Demokrasilerde yozlaşmanın, önce yöneticilerin ailesinde, sonra da yöneticilerde olacağını anlatmaktadır. Yöneticilere yaklaşamayan çıkarcıların, yöneticilerin çocuklarına, ailesine sonra da yöneticiye yaklaştıklarını örnekleri tarih boyunca gerçekten görülmüştür. Eflatun’a göre; kanunlara uyan çok dürüst devlet memurunu ne ailesi, ne mensubu olduğu ulusu, ne de memuru olduğu devlet sevmez.”İdeal memur; her türlü namussuzluğu yapıp, herkesi memnun ederek, namuslu olarak görünmesini bilen memurdur.”Diyor Eflatun. Hesiodos’un rüşvetçi hâkim ve rüşvetçi kırallara nasıl da yüklenmiş olduğunu gömüştük. Hesiodos’tan Yüzelli sene sonra meydana gelen Pers—Atina—Isparta ve diğer bağlaşık şehir devletlerinin savaşında/31 şehir devleti/, Atina ve Isparta tarafının en yiğit kahramanlarının nasıl rüşvet yediklerini, o devrin ünlü tarihçisi Herodot, ballandırarak anlatmaktadır.

    Pers kıralı Kserkhes/Serhas/’ın Atina’yı ve Isparta’ya yenerek tüm Mora yarımadasını istila etmek isterken yenilişinden Elli yıl sonra dünyaya gelen İstanköylü HEODOT, bu savaşı anlatır. Bir rüşvetçi Atinalı tarafından Perslere satılarak öldürülen Isparta kıralı Leonidas’ın destanını da yazar. Ünlü Atinalı komutan ve Salamis deniz muharebesinin galibi Amiral Themistokles’in rüşvetçiliğini Herodot’tan aynen okuyalım: Perslere karşı birleşen Atina, Isparta ve diğer Yunan sitelerine ait 271 parça gemiden oluşan birleşik deniz kuvvetlerine, Atinalı Amiral Themistokles ile Ispartalı Amiral Eurybiades komuta etmekteydi. Birleşik donanma Artemision’a geldiğinde; denizlerin ve karanın Persler tarafından tutulduğunu görerek, geri çekilmeye karar verilir. Donanma esini sezen komutanının bu düşüncesini sezen Euboialılar, eşlerini ve çocuklarını gerilere göndermek için donanmanın biraz gecikmesi için Amiral Eurybiades’e geldiler ve reddedildiler. Olayın gelişimini Herodot’tan izleyelim:

    “Euribiades bu isteği reddedince Atinalı komutan Amiral Themistokles’e gittiler ve 280.000lira değerinde rüşvet vererek donanmanın Euboia sahilinde kalarak savaşması için kandırdılar. Amiral Themistokles, bu işi başarmak için aldığı rüşvetin altıda birini, sanki kişisel bir armağanmış gibi, Amiral Euribiades’e verdi. Böylece Eurybiades te bu kara uydu. Fakat komutanlar arasında bulunan Korinthoslu Okytus’un oğlu Adeimantus bu işe aklı pek yatmadığı için gemilerini Artemision’dan çekeceğini söyledi. Bunu üzerine Amiral Themistokles, ona:”Bizi yüzüstü bırakıp gidersin. Bizimle kalırsan sana Pers kıralının bizi terk etmen için vereceği paradan fazlasını veririm.”Dedi. Bunun arkasından da Aideimantus’a, yaklaşık olarak 28.000 lira değerinde Üç Talent gümüş yolladı. Böylece Adeimantus ile Eurybiades, aldıkları rüşvet karşısında Euboia’lıların isteklerini yerine getirdiler… Themistokles, paranın geri kalan kısmını kendisine salkıyarak bu işten karlı çıktı…””Themistokles kadar rüşvetçi ve fırıldakçı görülmemiştir. Müthiş para hırsı demek Themistokles demektir.”Herodot. Salamis den iz muharebesinde yenilen Perslerin bir gün galip gelme düşüncesi Themistoklesi perişan etmektedir. Yüksek paralı bir oyunla Perslere kurtuluş yolunu göster. En güvendiği ve işkenceye en dayanıklı iki adamını Perslere yollar. Pers kıralı Ksekhes’in huzuruna çıkan bu adamlar:

    “Biz, Neokles’in oğlu ve Atina donanması ile Konfederasyon kuvvetlerinin en iyi devlet adamı, en iyi savaşçısı olan Themistokles’in adına geldik. Size, Atinalı Themistokles’in çıkarlarımıza hizmet amacıyla, donanmayı izleyip, Hellespontos’taki köprüleri uçurmak isten Yunanlıları durdurduğunu bildiririz!”Dediler. Buradan da çok büyük miktarda rüşvet alan Amiral Themistokles, Andros adasını işgal etmek üzere adayı kuşatır. Birisinin adı,”Lütfen”,diğerinin adı da” vermek zorundasın”,olan Atinalı iki tanrı adına rüşvet ister. Andros adasındaki iki tanrının adları da,”On param yok”,”Kusura bakmayın veremem,’”dir. Ve ilk defa ünlü rüşvetçi Amiral Themistokles bu adadan rüşvet alamaz… Şimdi biz zannetmeyelim ki yalınız Amiral Themistokles rüşvetçidir. Isparta’da yakalanamayan Hırsız en büyük adamdır ve yönetimin de başına getirilir. Yakalanan küçük hırsızlar da hemen öldürülür. Onlarda da rüşvetçilik vardır: Nitekim Ispartalı Amiral Aurykleides, Amiral Themistokles’tan rüşvet almıştı. Bizde ise daha geliştirilmiş bir gelenek vardır. En büyük hırsızlarımıza dokunulamaz. Pers yönetiminde de rüşvet iyice kullanılmaktaydı. Gemileri fırtınaya tutulan Persler, fırtına bitene kadar gemilerini karada tutarlar. Sonra da denize açılırlar… Onları ileride çok acı bir sürpriz beklemektedir… Şimdi bu olayı Herodot’tan dinleyelim:

    “Pers gemilerinden onbeşi kafileye katılmakta geciktiler. Artemis iyon’daki Ortak donanmayı kendi gemileri zannederek, onlara doğru gidince, düşmanlarının eline düştüler. Bu gemiler, Ailois’te bulunan Kyme şehrinin valisi Thamasius’un oğlu Sandokes’in komutasındaydı. Kraliyet yargıçlarından olan Sandokes, bir davaya bakarken rüşvet aldığı için çarmıha gerilmişti. Sandokes çarmıhta iken, Darius  onun kraliyet ailesine yaptığı hizmetlerin bu suçtan ağır bastığını düşününde ve aklı yerine  hisleriyle hareket ettiğini anlayarak,derhal çarmıhtan indirilmesini emretti…böylece  bir kez ölümden kurtulan Sandokes’in talihinde tekrar kurtuluş yoktu…Somut tanrı kavramıyla,Soyut Allah kavramını karşılaştırmayı hiç düşündünüz mü?!Sosyal düzen kurallarında,kolay,kolay düşünceler değiştirilemez;yalınız düşüncenin kalıpları değiştirilir.Benim gözlemlerim,beni bu kanıya getirmiştir:

    ilk kadının PANDORA’NIN yaratılış öyküsü, Theogenia’da, İşler ve Günlerde anlatılmaktadır. Kadının yaratılıp, Epimetheus’ götürülüp verilmesi karalaştırılmıştır. Epimetheus, ateşi Zeus’tan çalan ve Zeus’un önüne Akyağlar altında kemiği saklayarak sunan Prometus’un kardeşidir. Pandora, Baştanrı Zeus’un emri ile oğlu demirciler tanrısı ve Venüs’ün

Kocası Topal Tanrı Hephaistos tarafından yaratılmıştır:

             “Namlı, şanlı Hephaistos’u çağırdı hemen,”

             “Bir parça toprak al, suyu karıştır, dedi.”

             “İçine insan sesi koy, insan gücü koy.”

             “Bir varlık yap ki yüzü ölümsüz tanrıçalara benzesin”.

             “Bedeni güzelim genç kızlara”.

             “Athena sen de ona el işlerini öğret.”Dedi.

             “Renk, renk kumaşlar dokumasını öğret.”

             “Nur topu Aphrodite, sen de büyülerinle kuşat onu.”

             “İstekler ve arzularla tutuştur onu.”

             “Yüz gözlü devi öldüren Hermeias, sen de,”

             “Bir köpek yüreği, bir tilki huyu koy içine.”

             “Böyle dedi Zeus, onlar da yaptılar dediğini.”

             “Koca Hephaistos, topal tanrı hemen,”

             “Bir kız biçimine soktu toprağı.”

             “Ses koydu içine, o tanrılar kılavuzu,”

             “Ve Pandora adını koydu…”

             “Pandora, bütün tanrıların armağanı demektir..”Hesiodos Eseri  ve Kaynakları, s.145.Her tanrı,Pandora’ya çeşitli yetenekler  verdikten sonra,Baştanrı Zeus,açmaması koşulu ile Pandora’ya bir kutu ihsan etti.Pandora,Kadın merakı ile kutuyu açtığın da kutunun içindeki tüm melanetler,kötülükler ve hastalıklar da dışarı fırladılar.Pandora’nın telaşla kapattığı kutuda,insanları sonsuza değin yaşatacak  yalınız ümit kaldı.İşte PANDORA’NIN KUTUSU?!

             “Pandora açınca kutunun kapağını,”

             “Dağıttı insanlara acıları ve dertleri,”

             “Bir tek umut kaldı dışarı çıkmadık,”

             “Umut tam dışarı çıkarken, Pandora kapamıştı kapağı.”S.G.E. S.145-146

    Tevrat’ın Tekvin bölümünde, Hava Anamızın yaratılış öyküsü başka türlüdür. Topraktan yaratılan âdemdir. Allah Âdemi topraktan yarattıktan sonra İçine can üflemiştir…”

    Baştanrı Zeus’un kapısında iki küp vardır:Birisi KÖTÜLÜKLERLE,diğeri de İYİLİKLERLE doludur.Baştanrı Zeus elini küplere rast gele daldırarak ölümlü insanların kısmetlerini seçer ve dağıtır?!HAYIR VE ŞER ALLAHTANDIR.HER İNSAN DOĞUŞTA ALNINA YAZILI KADERİYLE DOĞAR.Peki,dualar ne işe yarar?!         “Hayır”, ve “Şer” Allah’tandır. İslam inancı?!

             “Böylece kolay değildir hiçbir zaman,”

             “Zeus’un isteğine yan çizmek, karşı koymak.”

             “İapetosoğlu iyiliksever Prometheus bile,”

             “Belalı öfkesinden kurtulamadı onun.”

             “Bütün bilgileri kıramadı korkunç zincirlerini.” Baştanrı Zeus, Prometheus’u zincire vurmuştu.”ALLAHIN gazabından kurtuluş yoktur?!

             “Beklerken guguk kuşu öter,”

             “Meşenin dalları arasında.”

             “İnsanların yüzü güler koca dünyada.”

             “Zeus üç gün, üç gece yağmur yağdırır,”

             “Öküzün ayağı birkaç parmak suya batar.”

             “İşte o zaman son güne kalan çiftçi,”

             “İlk günde işe başlayana yetişir…”

             Zeus’un, Titan tanrıçası Mnemosyn ile birleşmesinden MOUSA’LAR, doğmuştur.Düzenli ve ölçülü yaratıcı esin güçlerini simgeleyen ESİN  PERİLERİDİR..Dokuz  Tanrıça kızdır.Her birisinin adları ve görevleri bellidir.Allah’ın da adları İbranice olan ve Allah adına işleri çeviren Dört büyük meleği vardır:Azrail,Cebrail,Mikail ve İsrafil.”Akha’ların işleri kötü gidince gökteki Zeus Babaya yalvardı Agamemnon?!””Allah BABA?!Tek tanrılı dinlerde?!Yağmurları yağdıran,yıldırımları devşiren,insanların kaderlerini belirleyen Göksel Zeus Babadır!?Tek tanrılı dinlerde de,ALLAH BABADIR?!Baştanrı Zeus’un 23 KARISININ SEKİZİ TANRIÇA,ONBEŞİ DE İNSAN KADINDIR.Hz. Süleyman’ın Yedi yüz karısı ve Üçyüz de cariyesi vardır.Hz.Muhammedin de 24  Karısı vardır?!Şimdi de Hesiodos’u okumayı sürdürelim:

             “Dilenciye, konuğa kötü davranmak suçtur,”

             “Bir kardeşinin yatağına girip, gizli, gizli

             “Karısıyla oynaşanın iğrençtir suçu.”

             “Yetimlerin hakkını yiyenin de öyle.”

             “Yaşlı bir babaya saldıran, dil uzatanın da,”

             “Bütün böylelerine Zeus’un kendisi kızar.”

             “Yaptıklarını acı, acı ödetir onlara.”

             “Temiz yüreğini uzak tut bu suçlardan.”

             “Lekesiz ellerle kurban kes tanrılara.”

             “Pırıl, pırıl butlar yak, kesene göre.”

             “Yatarken de, kutsal şafak ağarınca da,”

             “Tanrılara sunulması gerekeni sun,”

             “Senden yana olsun yürekleri.”

             “O zaman baba mirasını satmaz,”

             “Başkasınınkini satın alırsın üstelik…”S.G.E. S:453.Tek tanrılı dinlerde, tanrılar yerine, YAHOVA, DİEU VE ALLAH kelimeleri konulmuştur.

             İslamda ilk rüşvetin; Halife Osman’ın kapıcısı tarafından, Halife Osmanla konuşturmak için Komutan Halit bin Velit’ten iki altın olarak alındığını da bilmekteyiz.”Hediye ve Rüşvet”,tanrıların yüreğini yumuşatır?!Düşüncesi,Antik çağda,insanların mabetlere her türlü yardımı yapmasını ve tanrılara kurbanlar sunmasını sağlamıştır.Büyük zaferler kazanan kırallar ve komutanlar,tanrılarına görkemli tapınaklar yaptırtmışlardır.Günümüzde de halkı uyutmak için bu gelenek politikacılarla sürdürülmektedir.Marsilya’da sahilde, Beyza ve Siyah taşlardan yapılmış büyük kiliseyi arkadaşım Afrikalı komisere gösterdiğim de,hiç duraksamadan :

             “Anladım Aziz Dostum,dedi,Kırallar ve Din adamları,Fransız halkını  uyutmak için birlikte çalışmışlar?!Fransa’da her kasabada, ışık saçan bir Öğretmenle,karanlıkları yaratan bir Papaz vardır?!Victor Hugo.Truva Savaşlarında; rüşvet ve tanrılara sunu bol,bol işlenmiştir.Homeros; İlayda’sında bu temayı bolca işlemiştir:

                       “Bak işte Zeus bizden yana değil,”

                       “Kronos’lu şanı o yana bağladı.”

                       “Gönlü diler, bakarsın bize de bağışlar bir gün.”

                       “Zeus’un niyetini anlayamaz kimse.”Der.

             Eflatun/Platon/ bu destanı devlet adlı eserinde eleştirir. Truva’da, ünlü yiğitler üzerinde döner bu destan. Yarı tanrı Achille/AKİLLEUS/ gururlu ve çık geçimsizdir. Kıral Peleus ile Tanrıça Thetis’in oğludur. Achille doğduğunda, anası Tanrıça Thetis, iki parmağı ile topuğundan tutarak ölümsüzlük nehri Styks’e daldırır. İki parmağının tuttuğu yere su değmediğinden buraları ölümcüldür. Agamemnon’dan rüşvet alır. Can dostu Patroklas, Sarpedon’u öldürür. Turuva Kıralı Priamos’un büyük oğlu Hektor da, Patroklas’ı öldürür. Sonunda, Achille ile Hektor karşılaşırlar. Achille, Hektor’u öldürerek ölüsünü Truva surlarının etrafında sürükler ve kendi çadırına getirir. Turuva Kıralı Priamos, bolca rüşvet vererek, oğlu Hektor’un naaşını Achill’den geri alır. Achille, yaptığı bu kötü işten dolayı, ölü dostu Patroklas’a, uzun, uzun içini döker. Hektor’un kardeşi Paris te, ok ile Achill’i topuğundan vurarak öldürür. Eflatun, bu olaylara DEVLET’İNDE şöylece değinir:

             “Armağanlar, gönlünü çeler tanrıların ve yüce kıralların,”gibi mısraların okunmasını da, Akhilleus’a, Akha’lardan rüşvet alarak onlara yardım etmemesi, yoksa öfkesinden vazgeçmesini öğütleyen lalası Phoniks’in sanki aklı başında davranmış gibi övülmesini de hoş karşılamayacağız. Akhilleus’un da Agamemnon’dan rüşvet alacak ve bu ölüyü kurtulmalığını almadıkça geri vermek istemeyecek kadar para düşkünü olduğunu kabul etmeyeceğiz.”

    Türkiye Cumhuriyetinde, on paralık bir rüşvet olayı, yapılan bir haksızlık ve işkence olayları , “Efrada Sui Muamele,”karşısında tüm basınımız ve aydınlarımız ayağa kalkarlardı. Basınımız Atatürk’ümüzün özlemini çektiği bir güç olma yolundaydı. Çok partili dönemde, sağ siyasi partiler iktidara gelmekle rüşvet, haksızlık ve efrada sui Muamele suç olma vasfını yitirmiş bir hale sokulmuştur. Tüm yasadışı işler, önceden hazırlanmış kılıflarına sokulmuştur. Minareye çalanlar, kılıfının içine camisi ve imamını da koymuşlardır. Osmanlı döneminin özlemini çekenler, Feld Mareşal Kont Helmuth Karl Bernhart Von Moltke’nin ve Avusturya İmparatorluğunun İstanbul Elçisi Bousbecg’in/1555-1562/ Mektuplarını okusunlar derim. İsyankâr Mısır Valisi Mehmet Ali Paşa’nın ordusunu karşılamak amacıyla, Bilecik’e giden Osmanlı Ordusunun kepazelikleri benim yüzümü hâlâ kızartmaktadır. Osmanlı Paşalarının 100-150 kişilik bakıcıları hangi köyde ve hangi evde kalsalar, bedavadan yiyip, içtiklerinden başka, ayrılış hediyesi de alırlar. Prusyalı Üstteğmen Moltke,bedavadan verilen bir atı ve katırı kabul etmediği gibi;Paşanın adamları için hazırlanmış bir kese altını da kabul etmemiş,kendisinin ve adamlarının konaklama ve yeme,içme bedellerini de ödemişti.Bu Gâvur subayının!Bu davranışı Köylülerimizi allak ve bullak etmişti!”Acaba bu Gâvur subayı memnun olmadı mı?Bizleri OsmanlIya şikayet eder mi korkusu kaplamıştı tüm köyü!Şimdide,Moltke’nin Türkiye Mektupları adlı eserinden bir pasaj okuyalım da,soygunun ve rüşvetin nerelere dayanmış olduğunu görelim:

    “Türkler, bir aşirete baskın etmeyi başarırlarsa, koyun ve keçi sürülerini, birkaç deveyi ve rast gelirlerse birkaç rehine alırlar, bu sonuncular, bundan sonra sefil bir esirlik hayatına mahkûmdurlar. Urfa sarayının dar bir mahzen ya da ahırında, Dokuz ihtiyar gördüm ki bunlar üçbuçuk yıldan beri burada çürümekteydiler. Boğazlarına takılı zincir halkalardan/laleler/ ağır bir zincirle birbirlerine bağlıydılar ve günde iki defa hayvanlar gibi su içmeye götürülüyorlardı. Onlar için kabilelerinden 150.000 kuruş/15.000Gulden/ gibi muazzam bir kurtulmalık parası istenmişti. Onlar da bunun üçte birini vermeyi teklif etmişlerdi. Ama yine de bunların kurtulmaları için pek az ümit vardı. Paşa, onları bırakmayı bana vaat etti, fakat bunu yapıp yapmadığından haberim yok.”

    “Toros’un güneyinin verimliliğini, güzellik ve zenginliğini anlattıktan sonra –Onların tahribatlarının izleri ile doludur—Orada şirin ırmakla dağlardan aşağıya iner, suyun bolluğu, kızgın ve daima açık gökyüzü ve en verimli topraklar birleşince bu, eğer insanlar tahrip etmemiş olsalar, bir cennet meydana getirmek için yeterdi.”Der. S.173.

    İngilizlere yapılan Çöl savaşlarında, ihanet, yönetimsizlik ve sayısız olumsuz nedenlerle yenilir ve Anadolu’ya doğru çekiliriz. Bir gün, yaşlı ve pek temiz kıyafetli bir Bey, ordu karargâhına gelir ve yardım edilmesini ister. Kendisine Eften püften bazı şeyler verilince:

    “Ben Osmanlı devletinin Musul valisiydim.Sadaka değil emekli maaşımı istiyorum?!Der.İşte o Musul vilayetinde bir rüşvet olayı vardır.Musul vilayet olunca,Musul adliyesinde bulunan bazı hâkimler,rüşvet alarak çok azılı eşkıyaları salıvermişler.Bunun üzerine de,Kerküklü Şeyh Rıza da/1836-1912/ şu şiiri yazmıştır:

             “Haberin var mı, alındı?

             Ne alındı?

                       Rüşvet.

             Alınan şey neymiş?

                       Alan kim?

                       Heyet!

             Heyetin adı nedir? DaireiAdliye…

             Onu icat edenin ruhuna yüz bin lânet.

             Musul vilayet oldu, Nafi Efendi Vali,

             Vadeyle-tül vilaye vaveyle-tül ahali.

             Kaç adet lira alınmış acaba? Yüzelli,

             Lira-i halise, üstünde yazılmış: Duribet.

             Belli mi kimler imiş rüşvet alanlar*

             Hay, hay! Gidişinden bilinir hain-i millet.

             Biri müstantik Efendi, biri Çingen Reis.

             Diğerini söyleyemem! Söyle babana rahmet.

             Hazret-i daver-i Ekrem mutasarrıf Paşa,

             Eşeğin başını tut, Hamza’ya geldi növbet.

             En büyük hisse o aldı, yine hoşnut değil,

             Hepsinialmadığındançekeran-hasret.                                                                                Otuzun Ragıp aldı, yuttu yirmisin Emin

             Yüzünü, söylediğin zat-ı veliyyül-nimet.

             Hisse vermek bana da lazım iken hakkısükût;

             Vermedi, ağzımı zannetti kapatmış zommet.

             Adı defterde, özü haib-hasır, biri ben,

             Bir de Musul’da olan vali-i âli himmet.

             Böyle mafatı tedarikte bulunsun yoksa

             Onu ibret ederim hicvile, ama ibret.

             Acaba aldı komandan dahi bir şey? Hâşâ.

             Var mı dünyada komandan gibi sab’iffet.”

    1627 yılında ölen Şair Veysi’nin de bu konuda ibretle okunacak bir kasidesi vardır:

             “Nice biçarenin zulmen yıkarız hatırın her dem,”

             Değil miminin kalbi a zalim Beytullah.

           Figan u aht mazlumun eğer kim göklere erse,

           Terahum etmeyip hergiz demezler yerde kalmaz ah.

           Yetime şefkat etmezsiz alırsız göz nuru malın,

           Değil mi hazır u nazır buna razı mıdır Allah.

           Ne dine taptınız bilmem, ne mezhep tuttunuz hâşâ,

           İmanlar kavline uymaz, buyurmaz Kitabullah.

           Nedendir böyle hainler emanet sahibi olmak,

           Acep hiç ehli İslamda bulunmaz mı eminullah?

           Vezire emanet etme benim Devletlû Hünkârım,

           Olardır düşmeni dinin, olardır devlete bedhah.

           Vezaret sadrına gelip oturmuş bir bölük hayvan,

           Bu din ü Devlete hizmet eder yoktur ah, vah.

           Mürailer tutup dehri e bir sanırlar halidir dünya,

           Veli her guşede vardır nice bir arif-i billâh.

           Bozulmasına dünyanın sebep, PAŞALAR VE AĞALAR? x

           Fesad-ü Fitneye bahis bulardır şüphesiz vallah.

           Balık baştan kokar derler fesadın başı malum,

           Ne kadir kimse bir nutka diye kitabullah.

           Süleymanlar gelip, gitti nice bu fani dünyaya,

           Hani ceddi izamın pes kime kaldı mülküllah*

           Üveysi çekme gam, tarih durur elbette sahip seyf,

           Hürucetmek mükerrerdir bi-emrillah, biemrillah.”

        x- TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİ BAŞKANI Mustafa Kemal Paşa’nın,20 Temmuz 1920 tarihinde, Afyon kolordu binasında, subaylarla hasbıhali: “….Millet, istiklâlinin mahfuziyetinden ibaret olan gaye-i hayatiyetinin teminini ordudan, ordunun ruhunu teşkil eden zabitandan bekler, işte zabitanın âli olan vazifesi budur.”

         Allah göstermesin milletin istiklâli ihlâl edilirse bunun vebali zabitana ait olacaktır. Zabitan izah ettiğim âli, mukaddes ve umum nokta-i nazardan uhdelerine terettüp eden vazife itibariyle, bütün mevcudiyetleriyle ve bütün dikkat ve ferasetleriyle giriştiğimiz istiklâl mücahedesinde birinci derecede faal ve fedakâr olmak mecburiyetindedirler. Hayat-ı şahsiye ve hususiyeleri itibariyle de zabitler fedakâran sınıflarının en önünde bulunmak mecburiyetindedirler. Çünkü düşmanlarımız herkesten evvel onları öldürürler. Onları tezlil ve tahkir ederler. Hayatında bir an olsa bile zabitlik etmiş, zabitlik izzetinefsini, şerefini duymuş, ölümü istihkar etmiş bir insan hayatta iken düşmanın tasmim ve reva gördüğü bu muamelelere katlanamaz. Onun yaşamak için bir çaresi vardır: şerefini masun bulundurmak! Hâlbuki düşmanlarımızın da kastettiği o şerefi payimal etmektir.” “Binaenaleyh zabit için “ya istiklâl, ya ölüm” vardır. Fakat arkadaşlar ölmeyeceğiz, istiklâlimizi muhafaza ederek yaşayacağız ve milletimizi daima müstakil görmekle bahtiyar olacağız.”2’İNCİ BÖLÜMÜN SONU.SÜRECEKTİR.

İzleyiciler

Blog Arşivi