10 Nisan 2010 Cumartesi

71- YAVUZ SULTAN SELİM SÖYLER

OSMAN TÜRKOĞUZ

İzmir 17 Ekim 2008

71- YAVUZ SULTAN SELİM SÖYLER

BENDENİZ, OLDUM OLASI, BU OSMANLI DENİLEN KİMESNELERE ISINAMADIM.

ASLINDA; ONLAR DAHİ TÜRK DENİLEN BU CANDAN İNSANCIKLARA ALIŞMIŞ DEĞİLLERDİR.

BİZİM HAKKIMIZDA ETTİKLERİ KELAMI YAZMAYA ELİM VE DAHİ VİCDANIM ELVERMEZ.

İDRİS’İ BİTLİSİ- BİTLİSLİ İDRİS - İLE KAFA, KAFAYA VEREN YAVUZ’UN YAPTIKLARI AZ DA DEĞİLDİR.

GENE DE, YAVUZUN İKİ ŞİİRİNİ YAZAYIM.

“SANMA ŞAHIM, HERKESİ SEN, SADIKANE YAR OLUR,

HERKESİ SEN DOST MU SANDIN, BELKİ OL AĞYAR OLUR.

SADIKANE BELKİ OL ÂLEMDEBİR DİDAR OLUR.

YAR OLUR, AĞYAR OLUR, DİDAR OLUR, SERDAR OLUR.”

BU ŞİİRİN BİR ÖZELLİĞİ VARDIR: DİZELER ORANTILI OLARAK ÜÇE AYIRIP, YUKARIDAN AŞAĞIYA OKURSANIZ; HER DÖRT DİZE AYNEN OKUNUR.

BU ŞAİR SULTANIN DAHA ÖNGÖRÜLÜ BİR ŞİİRİ VARDIR. ÇALDIRAN SEFERİ SIRASINDA; YENİ YAPTIRTDIĞI BİR ÇEŞMENİN ALINLIĞINA YAZDIRMIŞ OLDUĞU SÖYLENİR:

“KÜRDE FIRSAT VERME YA RAB, DEHRE SULTAN OLMASIN,

AYAĞINI ÇARIK SIKSIN, ASLA İFLAH OLMASIN.

VUR SOPAYI, AL HARACI, KARNI BİLE DOYMASIN.

OL ÇEŞMEDEN GÂVUR İÇSİN, RUM İÇSİN, KÜRDE NASİP OLMASIN.”

OSMANLI’DA ŞAİR PADİŞAH ÇOKTUR. CİHANGİR MAHLASI İLE ŞİİRLER YAZAN ÜÇÜNCÜ MUSTAFA’NIN BİR ŞİİRİNDEN SÖZ ETMESEK ÇOK AYIP ETMİŞ OLURUZ.

“YIKILIPTUR BU CİHAN SANMA Kİ BİZ’DE DÜZELE;

DEVLETİ CERHİ DENİ, VİRDİ KAMU MÜPTEZELE.

ŞİMDİ, EBVAB’I SAADETTE GEZEN HEP HEZELE;

İŞİMİZ KALDI HEMAN MERHAMET’İ LEMYEZELE.

YA RAB, BENİ BU MESNED’İ VALAYA GETÜRDÜN,

ENVAİ İNAYATINI KILDIN BANA İHSAN,

GÖRDÜN, FUKARA KULLARININ HALİ PERİŞAN.

HER BİRİ İDER MİHNET İLE ÇEİ GİRİBAN

TAHRİB’İ BİLAD İTMEKİLE DÜŞMEN’İ İSLAM.

MAHZUMU MUKEDDER ULEMAMIZ DAHİ HAYRAN.

HER SEMTİ MEMALİK DENİCE TÜRLÜ MEHALIK

BULDUM Kİ TAADDİİ İLE YIKILMIŞ NİCE BÜLDAN.

FİKRETMEK İLE ÇARE BULUNMAZ BUNA ASLA,

TEDBİR İLE TANZİMİ DEĞİL KABİL’İ İMKÂN.

BİLDİM Kİ MEDET SENDEN OLUR, KİMSEDEN OLMAZ;

EY! KADİR’İ KAYYUM MEDET DERDİME DERMAN.”

ANTAKYA’DA, YANINDA BİR ARAP’IN ÖVÜNDÜĞÜNÜ GÖREN BİR TAPU MEMURU ARKADAŞIM, CEBİNDEN ÇIKARDIĞI BİR KÂĞIDI OKUYARAK, İTİNA İLE CEBİNE KOYARDI. BEN DÂHİL KİMSELERE DE OL KÂĞIDI OKUTMAZDI.

BİR GÜN, İÇİNDEN GELMİŞ OLMALI Kİ, OL KÂĞIDI BENDENİZE OKUTTULAR.

BU YAZILARI, KENDİNİZ OKUMANIZ KOŞULU İLE BENDENİZ DE SİZE YAZIYORUM.

SAYGILARIMLA.

“İNANMA ARABIN SÖZÜNE, FERİŞTAH OLSA BİLE,

İÇME ARABIN ÇORBASINI ERİŞTE OLSA BİLE.

SIÇ ARABIN AĞZINA, ORUÇLU OLSA BİLE.

ÖP ARABIN AVRADINI, ENİŞTEN OLSA BİLE.”

Hiç yorum yok:

İzleyiciler

Blog Arşivi