21 Mart 2012 Çarşamba

647/GÜL!

                                                                     
İzmir;21 Mart 2012.

         GÜL!
         Pespembe yanağın bahçemdeki gül;
         Yemyeşil gözlerin uçsuz denizler.
         Özlem ateşiyle yanma sakın Gül;
         Dost,düşman tüm âlem hep Seni gözler.

         Gönlümde başaktır dal fidan boyun;
         Melekleri aratmaz o soylu huyun,
         Dertleri,gamları bir yana bırak,
         Ben Sana Ateşim, Sen benim Suyum.

         Beni gördüğünde her şeyin güler,
         Gözlerin,Gül yüzün, ellerin güler.
         Sen gelince dertlerim,gamlarım gider,
         Seninle olmak var ya bir sonsuz uyum.

         Gönlüm Sana açtır Senin yanında;
         Tükenmez tutkusun benim kanımda.
         Gam çekmek,üzülmek sana yakışmaz,
         Bir tek sen yaşarsın benim canımda.

         SEN olmadığın zaman yine senleyim,
         Canımda SEN varsın,canla SENLEYİM.
         Tenimde SEN varsın tende SENLEYİM;
         Günümde   SEN varsın,gece SENLEYİM.
        

           
           
       

1 yorum:

Gülsev EYÜBOĞLU dedi ki...

Benden de bir Şiir..
En derin hürmet ve saygılarımla..


ORMANLARIN SESLENİŞİ..

Ben ormanların kızıyım..
Uca dağlar gibidir sevdam.
Sevgilimdir ağaçlarım,
sarılırım sımsıkı koynunda yatarım.

Sarar dalları arzuyla alevlenirim.
Kuşların ötüşleri aşk şarkılarım,
Tenimi okşar okşar ürperirim.
Sarar benliğimi yangılı ateşlerim.

Hadi gel diye çağırır ormanlarım,
Çıldırtır beni deliler gibi özlemlerim.
Sevgilim sevgilim diye yangınlarım.
Kahrolurum,saniye saniye ölürüm.

İzleyiciler

Blog Arşivi