TV.Çeşmealtı;01 Ekim 2016.
İNSANLAR,
BEYİNLERİNEYERLEŞTİRİLENKALIBINESİRİDİRLER!
Ünlübirkitap: Beşinci Soru’nun Cevabı.
Piyade Atış Okulunda, bir piyade teğmeni arkadaşım,
Rahmetli Hasan Âli Yücel’e söylemediği kötü sözü bırakmazdı. Cumhuriyet
Gazetesinde haftalık makalesini keserek, makalenin üzerine başka birisinin
adını yapıştırdım ve okuması için ol arkadaşıma verdim. Makaleyi okudu, çok
beğendiğini söyleyerek Beş Liraya kendisine satmamı ısrarla istedi. Tüm
arkadaşlarımın huzurunda, makalenin üstündeki adı kazıyınca Rahmetli Hasan Âli
Yücel’in adı ortaya çıktığın da rezil olmuştu. Bu sefer de bazı Recep
hayranlarına bu oyunu oynadım: Rahmetli Mehmet Akif Ersoy’dan söz açtım,
İstiklal Marşımızın yazılı metnini okudum. Çanakkale Şehitlerinin en çarpıcı
mısralarını okudum… Alkışladılar.”Mesleği Baytarlık olan bu büyük ozanımız
Arnavut asıllı bir Türk hayranıdır demeyi de ihmal etmedim. İstiklal Marşı için
ortaya konulan ödülü de almayan bu büyük insan, Türkiye Büyük Millet Meclisine,
odacının getirdiği arkadaşının paltosu ile gittiğini de anlattım. Hepsinin de
gözleri yaşlandı…
Sonra da, Aydınlık Gazetesinin 28 Eylül
2016 tarihli nüshasında yayımlanan,”REZİL ETTİN!”adlı şiirini okudum…
Arkadaşların bazıları çok bozuldu,”Hayret, bu damı Fetöcü olmuş, paranın gözü
kör olsun dediler.”Güleyazdım… Dedim ki;”Rahmetli Mehmet Akif Ersoy,1937
senesinde Mısır’dan İstanbul’a döndüğün de derin bir nefes alarak;”ONBİR SENE
KAŞLDIĞIM MISIR’DA ONBİR SAAT DAHA KALSAYDIM ÇILDIRIRIDIM. MÜSLÜMANLIK TA,
İNSANLIK TA MUSTAFA KEMAL ATATÜRK SAYESİNDE YALINIZ TÜRKİYE’DE VAR. ÖMRÜMÜN
GERİ KALAN KISMINI ONA ADIYORUM...”Demişti ve o sene ölmüştü.O tarihlerde,ne Recep
vardı,ne Fetö vardı,ne de bu denli ihanet vardı,çünkü Mustafa Kemal Atatürk
sağdı,bu şiir de Abdülhamit hal edildikten sonra/1909/yazılmıştır…”Dedim,susa
kaldılardı.Şiiri yazıyorum:
“REZİL ETTİM!”
İstiklal
Marşımızı yazan Şair Mehmet Akif Ersoy, Abdülhamit için bu satırları kaleme
almıştı:
“Yıkıldın, gittin amma ey mülevves
devr-istibdat,
Bıraktın milletin kalbinde çıkmaz bir
mülevves yad!
Diyor ecdadımız makberlerinden ,”Ey
sefil ahfad;
Niçin binlerce masum öldürürken her
gelen Cellad,
“Huruş etmezdi, mezbuhane olsun
kimseden feryad?
Otuz milyon ahali, Üç Şakinin
böyle mahkumu
Olup çıksın hükümet namına
bir bar-ı meşumu!
Utanmaz mıydınız bir,
saysalar Zalimle,mazlumu?
Siz,et insanlık isti’dadının
dünyada mahrumu.
Semalardan da yüksek tuttunuz
bir zıll’i mevhumu!”
O bir Hayme halkından cihangirane bir
devlet
Çıkarmış,bir zamanlar dünyayı lerzan
etmiş millet;
Zaman gelsin de görsün böyle dünyalar
kadar zillet.
Otuzüç yıl devam ettin,başından
gitmesin nekbet
Bu bir ibrettir amma olmayaydık böyle
biz ibret,
Sema-Peyma iken rahatımız tuttun zelil
ettin;
Mefahir bekleyen abadan evladı hacil
ettin;
Ne âli kavim idik, hayfa ki sen geldin,
sefil ettin;
Bütün ümid’i istikbali artık
müstahil ettin,
Rezil olduk Sen ey kabûs-i
hüni, sen rezil ettin!
Hamiyet gamzeden bir pak alın
her kimde gördünse,
“Bu bir Canil,”dedin sürdün
,ya mahkûm eylerin hapse…”
,
